Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

S P E L L or X O R K I, making the artwork



the dying of the fabric


sewing with somebody who has experience in the field


 details are always important !!!!


then, we pass the fabric through a magic solution


we caught the light 


almost finished


and now, we have two propositions


but the work is not finished yet....


...a suivre!



about Spell or Xorki, Katerina Fotinaki's recent performance you can read here:

http://katerinafotinakispell.blogspot.gr/

and here:

https://ounoginiri.wordpress.com/2015/10/24/%CF%87-%CE%BF-r-%CE%BA-%CE%B9/?preview_id=74






Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

οι άσκοπες αφηγήσεις του Βασίλη Γαλάνη



Pointless Narratives

"Η ενότητα έργων ''άσκοπες αφηγήσεις'' αποτελείται από έργα με μελάνι, ακρυλικά και παστέλ σε χαρτί. 



Με επιρροές στην φόρμα, από τα κινούμενα σχέδια των δεκαετιών του '20 - '30 και το κόμιξ, πειραματίζομαι με το περιεχόμενο των έργων, την ιστορία που αυτά διηγούνται και την δομή των αφηγήσεων. 
                                                                                                        



Παρου­σιάζοντας τα σαν θραύσματα από κόμιξ, παράταιρα καρέ που έχουν χάσει τα διπλανά τους και μαζί με αυτά το νόημα, η βαρύτητα φεύγει από την αφήγηση και παραμένει στην φόρμα".




Η ενότητα Άσκοπες Αφηγήσεις του Βασίλη Γαλάνη θα παρουσιαστεί στο καφενείο Φυσικό κ' Επόμενο, Αντιόπης 43, μετρό Δάφνη από τις 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 4 Οκτωβρίου.



Ο Βασίλης Γαλάνης είναι νέος εικαστικός καλλιτέχνης, ζει κι εργάζεται μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης.


Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Renee Bossaert ou le jeu de tous les possibles




Renée Bossaert est née à quelques kilomètres de la frontière belge, du côté francais, en avril 45. 
Dans ce plat pays, pays d'ouvriers et  anciens mineurs, la lumière y est très particulière. Aussi, le pays regorge-t-il de nombreux peintres et surtout, surtout, des sculpteurs. 
Une formation aux Beaux-Arts de Lille, une vie créative dense autour d'un groupe d'artistes alors très influents, "L'Atelier de la Monnaie". 
Renée Bossaert quitte alors le nord et s'installe à Paris au début des années 70, entre à l'Ecole Nationale Supérieure des Arts Décoratifs de Paris. D'abord étudiante puis rapidement enseignante jusqu'en 2005.


Renée Bossaert a une prédilection pour les sculptures en bas-reliefs, pour l'architecture et notamment la sculpture en relation vivante avec un espace donné. 

Cette nouvelle série de papiers collés traduit bien cette envie, ce besoin chez l'artiste, de réunir des plans entre eux et de les faire vivre.
Comment un plan entraîne-t-il la chute de son camarade ? Comment peut-on, tenter le tout pour le tout et rétablir un équilibre ? Et comment, dans un dernier élan, redéfinir entièrement l'assise du volume jusqu'à lui offrir un équilibre juste et pertinent....? 


Cette série de collages est d'autant plus intéressante qu'elle est en papier et traduit pourtant une sensation de volume. Un fond blanc d'une part, qui détache trés bien son sujet et offre cette illusion douce qu'on pourrait saisir à pleine main le "volume papier" et participer en quelque sorte, au "puzzle". 
Il est facile de se laisser prendre au jeu de tous les possibles : et si je tordais cet angle ? Et si je l'empoignais ? Et si je l'ecrasais ? Etc..


La série que propose ici Renée Bossaert est un jeu sans fin : un collage en entraînant un autre, un ping-pong longue durée. 
Car il n'est pas à douter que Renée Bossaert détient là, entre ses mains de sculpteur, un trésor. En un mot, le bonheur de la Création. 

À suivre ! 

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Την περασμένη Τρίτη στο Μουσείο Μπενάκη,



φύγαμε για λίγο όλοι μαζί απ' τη Μεσόγειο, ανηφορίσαμε βόρεια


και γράψαμε χρησιμοποιόντας την κυριλλική γραφή στην πιό στολισμένη της μορφή, την Vyaz. Η Καρολίνα έγραψε και μου χάρισε αυτό το μικρό απόσπασμα από τον Βασιλιά της Ασίνης του Γ. Σεφέρη


"...κι οι πόθοι του φτερουγίσματα πουλιών κι ο αγέρας
στα διαστήματα των στοχασμών του..."



Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

au metro poissoniers

                                
...ils font des travaux. pourtant les images qu'on traverse nous font penser 
  


a vilegle et asha zero


du picon?


avec le rouge-orange que j'aime


et la bordure emaillee vert olive


au metro poissonniers


il y a un grand E comme Ειρήνη









Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

greek poetry in cyrillic forms



working...


 on the hybrid work of a greek text... 


dressed in the forms of the cyrillic script.... 


    inspired from the vyaz decorative concept




Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

rue doudeauville




toute en formes et toute en couleurs!



                            des tissus bien ranges comme les lignes d' un roman... 




des gouts et des odeurs en ordre chromatique...



des signes undechiffrables....



une rue pas comme les autres...!








Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

η αγάπη του καλλιτέχνη για την τέχνη, οφείλει να είναι πιο μεγάλη από την αγάπη για την δική του τέχνη




Γράφουμε όπως ζούμε, ζωγραφίζουμε ή χτίζουμε όπως γράφουμε. Για να κρατήσουμε ένα αρχείο με όσα έχουν σημασία για μας.


Οι άνθρωποι συχνά είναι εύθραυστοι, καταρρέουν. Χρειάζεται να τους λες: θα το κολήσουμε το παιχνιδάκι σου, θα δεις, δεν θα φαίνεται τίποτα. Συχνά σε πιστεύουν, όμως εσύ δεν πιστεύεις αυτό που μόλις είπες, γιατίέχεις υποψίες οτι το ράγισμα είναι αλλού.


Τέχνη και φόβος πάνε μαζί. Το φόβο και τη σκιά μας τα κουβαλάμε μέσα μας από το πρώτο παραστατικό σχέδιο, τη σκιά ενός ανθρώπου που σχηματίστηκε από το φως της φωτιας στον τοίχο του σπηλαίου του Πεκίνου όπου βρέθηκαν τα πρώτα ίχνη της.


Τέτα Μακρή / ΤΟ ΑΠΟΛΕΣΘΕΝ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΖΕΜΠΑΛΝΤ / Εκδ. Σαιξπηρικόν 
Οδοιπορικό στη βόρεια Ιταλία;
Αναζήτηση συμπτώσεων, ή εκ των υστέρων κατασκευή τους;
Τακτοποίηση αναμνήσεων, ή αμφισβήτηση επιλογών;
Εξιδανίκευση του παρελθόντος, ή νοσταλγία του μέλλοντος;
Όλα αυτά έτσι, παρορμητικά, άτακτα, ανοργάνωτα.
Με αφορμή τον συγγραφέα G.W. Sebald, που έχασε το διαβατήριό του, τον Αύγουστο του 1987, στο Λιμόνε της λίμνης Γκάρντα και τη ζωή του, το Δεκέμβριο του 2001, στη στροφή ενός δρόμου στην ανατολική Αγγλία.

Με αφορμή μόνο, αυτό το κείμενο.

voyage a paris ii



chaque fois que je visite paris je retourne a l'ecole des beaux-arts


                   il pleuvait ce jour-ci et la plupart des ateliers etaient fermes


propre et renove le palais des etudes


dans la cour de l' institut du monde arabe un flig


le flig est un campement de nomadisation qui regroupe plusieurs tentes noires- les khaymas


une belle proposition graphique pour "coexist" toujours dans la cour de l'institut du monde arabe


au musee d' histoire de la medecine on a vu l'exposition "a la vie, a la mort", objets et rites de protection dans la chine ancienne


http://www.univ-paris5.fr/Actualite/A-la-vie-a-la-mort-Objets-et-rites-de-protection-dans-la-Chine-ancienne


             le vendredi 20 fevrier je me suis trouve a chinatown, c'etait le premier jour de l'an 2015


les dragons porteurs de bonheur faisaent leur spectacle devant les magasins
aux sons des tambours et des cymballes


                                                                      chaqun a son tour!


   les fontaine de paris qu'on a l'habitude de voire en vert, ici-au royaume de la couleur rouge, elles sont .....rouges.