calame

fanfan...dessins...

2012-01-13T14:21:00.000-08:00

...enfin!

60 dessins originaux
dessin grave, aquarelle,
crayon et rodoide sur papier de taiwan

fanfan sort le 19 janvier
un livre couleur leu indien
au crayon gris et feuilles d'or

imprime a 2000 exemplaires
aux editions Courtes et Longues

et dont chaque page est un voyage
de 24cm de haut sur 33.5 cm de large
plein de dessins!
signe...
http://iris-fossier.com/rrrrr/rrrrr.htm

creativity is often just mistakes

2011-12-25T14:35:00.001-08:00

At the British Museum, London, November 2011

τελευταία τρίτη στο εργαστήρι της γραφής

2011-12-23T13:35:00.000-08:00

ένα άλλο τρίτης απόγευμα

2011-12-21T11:03:00.000-08:00

Ένα Χα που κάτι προσπαθεί να πει,
ένα οξύ γρατζουνισμένο με κόλα-πεν,
δεν θέλουμε να διαβάσουμε-να γράψουμε θέλουμε,
να γράψουμε αυτά που ποτέ δεν μάθαμε πως γράφονται,
αυτά που ούτε γράφονται-ούτε διαβάζονται,
ακωδικοποίητα αλφάβητα, ακατανόητες λέξεις,
άρητα κείμενα του μυαλού
κι ο Ιμπν Χαλντούν που μας κοιτάει από ψηλά.

Τρίτη 13/12/2011, Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, Αθήνα

η μαργαριτόπλεχτη ή perlschrift

2011-12-17T05:19:00.000-08:00

η πιο κομψή από τις μικρογράμματες βυζαντινές γραφές ανάμεσα στον 11ο και 13 αιώνα. μιά γραφή στρογγυλόσχημη με τα γράμματα να είναι απόλυτα ευδιάκριτα το ένα από το άλλο, χωρίς οστόσω να παύουν να είναι ενωμένα μεταξύ τους, σαν τα μαργαριτάρια σε ένα ακριβό βυζαντινό περιδέραιο.

Τρίτη 29/11/2011, Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, Αθήνα

i ain't got no home

2011-12-10T13:48:00.003-08:00

I ain't got no home, ain't got no shoes
Ain't got no money, ain't got no cla*s
Ain't got no skirts, ain't got no sweater
Ain't got no perfume, ain't got no beer
Ain't got no man

Ain't got no mother, ain't got no culture
Ain't got no friends, ain't got no schooling
Ain't got no love, ain't got no name
Ain't got no ticket, ain't got no token
Ain't got no God

Then what have I got
Why am I alive anyway?
Yeah, what have I got
Nobody can take away

Got my hair, got my head
Got my brains, got my ears
Got my eyes, got my nose
Got my mouth, I got my smile

I got my tongue, got my chin
Got my neck, got my boobs
Got my heart, got my soul
Got my back, I got my sex

I got my arms, got my hands
Got my fingers, got my legs
Got my feet, got my toes
Got my liver, got my blood

I've got life
I've got my freedom
I've got life

I've got life
And I'm gonna keep it
I've got life
And nobody's gonna take it away

το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στη Χάρτα

2011-11-26T00:40:00.000-08:00

Το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011 στις 12:00 το μεσημέρι στο βιβλιοπωλείο – καφενείο ΧΑΡΤΑ (Σκενδεράνη 16Α-Β, Βόλος, τηλ: 2421033250) εγκαινιάζεται η έκθεση των Μίλτου Παντελιά και Ειρήνης Γκόνου και περιλαμβάνει εικοσιοκτώ έργα από την πρόσφατη δουλειά των δύο καλλιτεχνών.

Ο Μίλτος Παντελιάς εκθέτει δεκατέσσερα έργα μεικτής τεχνικής με ακουαρέλλες και μολύβια εστιάζοντας σε πρόσωπα από τον γνώριμο χώρο των εικαστικών του αναζητήσεων. Η Ειρήνη Γκόνου με δεκατέσσερα επίσης έργα κυρίως συνθέσεις- μικροπεριβάλλοντα του δικού της εικαστικού ιδιώματος και με διάφορα υλικά, ένας διάλογος των δύο καλλιτεχνών που έχει ήδη ξεκινήσει και εξελίσσεται στις εκάστοτε εικαστκές συναντήσεις τους.

Η Ειρήνη Γκόνου γεννήθηκε το 1955 στην Αθήνα, σπούδασε γλυπτική στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts και στην École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs στο Παρίσι, όπου εργάστηκε δύο χρόνια ως βοηθός στο τμήμα γλυπτικής. Έμεινε στο Παρίσι για έντεκα συνεχή χρόνια μελετώντας παράλληλα την πολύ-πολιτισμική διάσταση της Τέχνης.
Έχει πραγματοποιήσει από το 1980 ως σήμερα τριάντα ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και συναντήσεις τέχνης στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, σε συνεργασία με εξέχοντες επιμελητές εκθέσεων της ελληνικής εικαστικής σκηνής.
Έργα της συμπεριλαμβάνονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ο Μίλτος Παντελιάς γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα. Σπούδασε χαρακτική και λιθογραφία στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts και στην συνέχεια Art Plastiques στο Πανεπιστήμιο Paris VIII στο Παρίσι, όπου έμεινε ζωγραφίζοντας και χαράζοντας για έντεκα συνεχή χρόνια.
Από το 1978 έχει πραγματοποιήσει τριάντα ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και συναντήσεις τέχνης στην Ελλάδα και το Εξωτερικό σε συνεργασία με εξέχοντες επιμελητές εκθέσεων της ελληνικής εικαστικής σκηνής και έχει φιλοτεχνήσει πλήθος χαρακτικών για συλλεκτικές εκδόσεις.
Έργα του συμπεριλαμβάνονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Τρίτης απόγευμα στο εργαστήρι γραφής

2011-10-23T13:32:00.000-07:00

Δουλεύουμε τη γραφή Νάσχι.
Μελετήσαμε το σχήμα, τις αναλογίες, την κίνηση και την μοναδικότητα του γράμματος. Τη σχέση του με τη γραφίδα-το καλάμι, την ανεπαίσθητη κίνηση-σαν φλόγα σε κατάσταση ηρεμίας του Άλεφ, είπαμε για το Μπα με την ανασηκωμένη πρύμνη.
Φτιάξαμε το πρώτο καλλιγραφικό σύμπλεγμα το αλεφ με το μπα, Αμπού, Πατέρας.
Ο ήλιος πέφτει στο τραπέζι σαν προβολέας τα απογεύματα της Τρίτης στο Ισλαμικό, ενώ τα καλάμια με το μελάνι, ανεβοκατεβαίνουν πάνω στο χαρτί με φόντο τους ήχους του Αnouar Brahim, madar, khamsa, thimar.

μερικές σκέψεις για την εικαστική γραφή

2011-10-10T03:29:00.002-07:00

Με τον όρο εικαστική γραφή σηματοδοτώ το πεδίο όπου η ίδια η γραφή γίνεται το έργο ή μέρος του, εφ’όσον συνλειτουργεί μαζί με την εικόνα.

Η λέξη ως εικόνα, το κείμενο ως εικόνα.

Η γραφή όπως και το σχέδιο μοιράζονται το ίδιο μελάνι, το μολύβι ή το πινέλο, το καλάμι, το στένσιλ, την αυτοσχέδια πένα, μοιράζονται με τον ίδιο τρόπο την προετοιμασία του χαρτιού, το αποτύπωμα, την χειρονομία του καλλιτέχνη

Η γραφή είναι ένα σχέδιο, ένας πίνακας. Και όταν το γράμμα ή το κείμενο-σχήμα αποκτήσουν τρίτη διάσταση γίνονται γλυπτικές εγκαταστάσεις. Η Χρύσα. Η Jenny Holzer.
Ο Ben στους πίνακες του μόνο γράφει.Η Shirin Neset δουλεύει κείμενο και εικόνα μαζί.

Οι δρόμοι είναι γεμάτοι με γραφφίτι, συνοικίες ολόκληρες ντύνονται με γράμματα- λέξεις, παντού, σέ όλο τον κόσμο.

Ύστερα έρχεται ο φετιχισμός της προσωπικής γραφής. Τα «αγαπημένα» γράμματα.
Και ο φετιχισμός των μέσων, οι πένες, τα μελάνια, τα ιδιαίτερα χαρτιά.

(text and photo by irini gonou)

από το γράμμα-σχήμα στην εικαστική γραφή ΙΙ

2011-09-20T05:32:00.000-07:00

Το εργαστήρι της γραφής

Η γραφή είναι το αρχείο της μνήμης, ένα σύστημα σημείων και συμβόλων αποτύπωσης του λόγου, ένα περίπλοκο ζωντανό μυθιστόρημα από το οποίο ακόμα και σήμερα λείπουν κάποιες σελίδες.
Η γραφή μεταφέρει την έννοια ενώ συγχρόνως είναι μια εικόνα.

Μέσα απ'τα παλαιά αραβικά και βυζαντινά χειρόγραφα θα ανακαλύψουμε την αρμονική συνεύρεση των γραμμάτων, θα ξαναπλάσουμε τη φόρμα τους, θα επεξεργαστούμε δημιουργικά το σχήμα τους.

Ξεκινώντας την εικαστική μας περιπέτεια με όχημα το γράμμα –στο χώρο και στο χρόνο- θα μας δοθεί η ευκαιρία να δούμε πως φτιάχνεται το μελάνι, πως ένα φτερό ή ένα καλάμι γίνονται εργαλεία γραφής, πως ένα γράμμα γίνεται μια εικόνα, και πως μια λέξη ή ένα κείμενο μεταμορφώνονται σε εικαστική σύνθεση.

Από την Τρίτη 4 Οκτωβρίου και κάθε Τρίτη έως τις 20 Δεκεμβρίου 16.00-18.00
η εικαστικός Ειρήνη Γκόνου θα ολοκληρώσει ένα κύκλο 12 μαθημάτων,
στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης

Η Ειρήνη Γκόνου είναι εικαστικός με σπουδές στο τμήμα γλυπτικής της Ecole Mat. Sup. des Beaux-Arts και Ecole Nat. Sup des Arts Decoratifs
στο Παρίσι. Από το 1975 έχει πραγματοποιήσει τριάντα ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από την ενασχόλησή της τα τελευταία χρόνια με την πολιτισμική διάσταση της γραφής προέκυψε η έκθεση Αλ-Χατ, η μαγική γραφή που φιλοξένησε το Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης την άνοιξη του 2008.
http://irinigonou.gr

Για περισσότερες πληροφορίες:

http://www.benaki.gr/index.asp?lang=gr&id=3020301&sid=703
http://www.facebook.com/event.php?eid=280470518630110

από το γράμμα-σχήμα στην εικαστική γραφή

2011-09-13T07:03:00.000-07:00

όταν οι κήποι φιλοσοφούν

2011-07-05T08:27:00.000-07:00

πεδίο του άρεως, αθήνα, μάιος 2011

όχι πιά εδώ

2011-06-30T07:12:00.000-07:00

noix και καρυδόψωμα

2011-06-10T02:46:00.001-07:00

"noix"

Τα καρυδόψωμα της μητέρας μου.

Ανακατεύουμε μισό κιλό αλεύρι ολικής με μισό κιλό άσπρο, ένα φακελάκι ξερή μαγιά και μισή κούπα χοντροκομμένη καρυδόψυχα. Με το κουτάλι της σούπας μετράμε μιά κουταλιά αλάτι και μιά ζάχαρη και τα προσθέτουμε στο μείγμα.
Υστερα, ανοίγουμε μια λακούβα στη μέση και ρίχνουμε σιγά-σιγά όσο νερό χρειαστεί για να γίνει η ζύμη. Αφήνουμε τα φτιαγμένα ψωμιά σε ένα ζεστό μέρος και τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για τρία τέταρτα περίπου της ώρας.

πίκλες

2011-05-26T09:10:00.000-07:00

Πιπεριές τουρσί

Πλένουμε τις πιπεριές, αν είναι μεγάλες αφαιρούμε τους σπόρους και τις τοποθετούμε τη μια δίπλα στην άλλη σε ένα αποστειρωμένο βάζο.
Ετοιμάζουμε το ξυδόνερο. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε να βράσουν μια κούπα ξύδι μια κούπα νερό, μια κουταλιά της σούπας αλάτι χοντρό και μια ζάχαρη και ότι αρωματικά θέλουμε-ροζ πιπέρι, γλυκάνισο, μαραθόσπορο, κάρδαμο, φέτες λεμονιού, κεδρόσπορο ή ότι άλλο θέλουμε.
Μόλις το νερό πάρει βράσει είναι έτοιμο για να γεμίσουμε τα βάζα.
Γεμίζουμε μέχρι επάνω, βιδώνουμε καλά το καπάκι,τα αναποδογυρίζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Θα είναι έτοιμα μετά από μια εβδομάδα.

()Από την έκθεση eat it! που θα γίνει στις 8 Ιουνίου στην αίθουσα τέχνης Prisma στον Πειραιά.

a prophetic tango

2011-05-11T03:26:00.000-07:00

Cambalache (1935)

Que el mundo fue y sera una porqueria,
ya lo se...
En el quinientos seis
y en el dos mil también!
Que siempre ha habido chorros,
maquiavelos y estafaos,
contentos y amargaos,
valores y dublés...
Pero que el siglo veinte
es un despliegue
de maldad insolente
ya no hay quien lo niegue.
Vivimos revolcaos en un merengue
y en un mismo lodo
todos manoseaos...
Hoy resulta que es lo mismo
ser derecho que traidor..!
Ignorante, sabio, chorro,
generoso o estafador!
Todo es igual! Nada es mejor!
Lo mismo un burro
que un gran profesor!
No hay aplazaos ni escalafon,
los inmorales nos han igualao.
Si uno vive en la impostura
y otro roba en su ambicion,
da lo mismo que sea cura,
colchonero, rey de bastos,
caradura o polizon...
Que falta de respeto,
que atropello a la razon!
Cualquiera es un señor!
Cualquiera es un ladron!
Mezclao con Stavisky va Don Bosco
y "La Mignon,"
Don Chicho y Napoleon,
Carnera y San Martin...
Igual que en la vidriera irrespetuosa
de los cambalaches
se ha mezclao la vida
y herida por un sable sin remache
ves llorar la Biblia
contra un calefon.
Siglo veinte, cambalache
problematico y febril!
El que no llora, no mama,
y el que no afana es un gil.
Dale nomas! Dale que va!
Que alla en el horno
nos vamo a encontrar!
No pienses mas,
sentate a un lao.
Que a nadie importa
si naciste honrao.
Que es lo mismo el que labura
noche y dia, como un buey
que el que vive de los otros,
que el que mata o el que cura
o esta fuera de la ley.

That the world was and it will be filth,
I already know...
In the year five hundred and six
and in the year two thousand too!
There always have been thieves,
traitors and victims of fraud,
happy and bitter people,
valuables and imitations
But, that the twentieth century
is a display
of insolent malice,
nobody can deny it anymore.
We lived sunk in a fuzz
and in the same mud
all well-worn...
Today it happens it is the same
to be decent or a traitor!
To be an ignorant, a genius, a pickpocket,
a generous person or a swindler!
All is the same! Nothing is better!
They are the same, an idiot ass
and a great professor!
There are no failing grades or merit valuations,
the immoral have caught up with us.
If one lives in a pose
and another, in his ambition, steals,
it's the same if it's a priest,
a mattress maker, a king of clubs,
a cad or a tramp.
What a lack of respect,
what a way to run over reason!
Anybody is a gentleman!
Anybody is a thief!
Mixed with Stavinsky, you have Don Bosco
and La Mignon
don Chicho and Napoleon,
Carnera and San Martin.
Like in the disrespectful window
of the bazaars,
life is mixed up,
and wounded by a sword without rivets
you can see a Bible crying
next to a water heater.
Twentieth century, bazaar
problematic and feverish!
If you don't cry you don't get fed
and if you don't steal you're a stupid.
Go ahead! Keep it up!
That there, in hell
we're gonna reunite.
Don't think anymore,
move out of the way.
Nobody seems to care
if you were born honest.
It's the same the one who works,
day and night like an ox,
than the one who lives from the others,
than the one that kills or heals
or than the one who lives outside the law.

"...In the fundamental poetic line of Discepolo we see the moralist observing the social context and complaining bitterly about the depravity that surrounds him. He desperately searches for God and painfully denounces the lack of values.
Discepolo contributed to a more instinctive and metaphysical vision of the Tango. In many ways he called for ethical parameters for a sociopolitical scene lacking moral attributes. His first fundamental work was "Que vachache" written in 1925 but the subject of this commentary is "Cambalache" which he wrote about ten years later.
An interpretation of his lyrics may help understand why the military rulers that came into power in 1976 "recommended" that it not be broadcast on radio and television.
Of particular interest are the verses,
"Mixed with Stavinsky (a notorious swindler), you have Don Bosco (catholic priest founder of the Salesian Order)
and La Mignon (a well kept lover), don Chicho (the nickname of the infamous head of the Buenos Aires mafia) and Napoleon, Carnera (a popular Italian boxer) and San Martin (Argentina's general who led the forces of liberation from Argentina to Chile and Peru)".

(http://www.planet-tango.com/lyrics/cambalac.htm)

Room nr 94A

2011-05-02T08:39:00.000-07:00

Three small portraits by Iris Fossier

Contemporary drawing fair in Brussels

The second edition of the Art on Paper Fair will be held from 28 April to 1 May 2011. In the minimalist setting of the White Hotel on Avenue Louise.

Art on Paper will be open to enthusiasts and collectors, with original works on paper from Belgian and foreign galleries on exhibit in the 50 rooms of the hotel.

Drawing in all its aspects will be represented, with modern and contemporary works.

http://www.artonpaper.be/en/gallery.php?id=39

Art on Paper
Avenue Louise 212
1050 Brussels

iris fossier à bruxelles

2011-04-11T03:25:00.000-07:00

d’une main elle tient la lune

plume aux cheveux et jaunes du cheval en bois

cosmonaute dans son monde aux vagues linéaires

elle gratte dedale panache en l’air

fils d’ ariane au ciel de son gris

Oups!
un dinosaure se casse en morceaux
…sorry!

du 7 avril au 15 mai
a la galerie arielle d'hauterives
rue tasson snel 37
1060 bruxelles

http://www.arielledhauterives.be/artists.php?name=Iris_Fossier

μικρές φιλαρέσκειες

2011-04-04T08:23:00.000-07:00

Σκύβοντας εκ νέου στο εκλεκιστικό σύμπαν του Μίλτου Παντελιά και της Ειρήνης Γκόνου, στις θολίες και τα αποπτύγματα των αμετανόητων ετούτων συλλεκτών των αιωρούμενων ταινιών και των απαλών αποτυπωμάτων, των επάλληλων αναδιπλούμενων πτυχώσεων και των ανεπαίσθητων εκζητήσεων του απειροελάχιστου, θαυμάζω και πάλι τα εύθραυστα ευρήματα του περικαλλούς τους σύμπαντος.

Διαβάζοντας το κείμενο της Ειρήνης για τις «δικές της» ταναγραίες -τις μικροσκοπικές κόρες-τάματα της αρχαίας καθημερινότητας-, χαμογελώ. Έτυχε και εγώ να επισκεφτώ στο Μουσείο του Λούβρου την ίδια έκθεση τότε, να γοητευτώ εξίσου από τη στιλπνή τρυφερότητα των παρειών και τους ατίθασους βόστρυχους, από τα ίχνη του τολμηρού χρώματος και τους επάλληλους διαλόγους των πτυχώσεων στα ενδύματα των μικρών ταναγραίων του 4ου π.Χ. αιώνα από τη Βοιωτία που αγόραζαν οι εύποροι Γάλλοι συλλέκτες, παροτρύνοντας νοερά τις συμβίες τους να ντυθούν ως άλλες «Ταναγραίες» κι εκείνες στα παρισινά σαλόνια του ύστερου 19ου αιώνα, να αρωματιστούν με αρώματα κλεισμένα σε εξεζητημένα μπουκάλια του ίδιου σχήματος...

Δεκαετίες αργότερα, οι γάλλοι σουρεαλιστές, αναζητώντας συμβολικά για το έργο τους «αντικείμενα πόθου» που να ανάγουν στο ανθρώπινο σώμα, επέλεξαν για το ρόλο αυτό έργα της κλασικής αγαλματοποιίας και κούκλες μόδας. Η εμμονή του Cocteau στο φιλμ Το Αίμα ενός Ποιητή (1930) με την «έμβια πτύχωση» -την κλασική φόρμα που μετατρέπεται σταδιακά σε ένα είδος σώματος- και με το άγαλμα -τη δομή εκείνη που ξεπερνά τα όρια ζωής ενός αληθινού σώματος-, επηρέασε καθοριστικά τη νεότερη ιστορία του ενδύματος, ενώ το θέμα της γυναίκας-μοντέλου-αγάλματος, υπήρξε κυρίαρχο σε έργα της εποχής: το ένδυμα ως περατό έργο τέχνης, το φόρεμα, ως μικρόκοσμος, τόπος κατοικίας και πολυδιάστατη προέκταση της γυναικείας υπόστασης, εισχωρεί έκτοτε συνεχώς εντός των ορίων του σώματος. Στις «Πτυχώσεις» του Μουσείου Μπενάκη, ή στις «Greek Goddesses» του Μουσείου Metropolitan της Νέας Υόρκης, συναντήσαμε και πάλι τη ρευστή γοητεία και την περιπετειώδη αυτοτέλεια της πτύχωσης.

Το σύμπαν του Μίλτου και της Ειρήνης, σπαρμένο με αρχαιολογικές μνήμες, αυτοπροσδιοριζόμενο μέσα από θαρραλέες κι αθόρυβες ασκήσεις στην αισθητική, διάστικτο από ίχνη πολυετών εξερευνήσεων στο επίπονο σχέδιο και τη νωπή μαλακή ύλη, πραγματεύεται το διαχρονικό ελληνικό κάλλος χωρίς την παραμικρή φλυαρία, συντάσσοντας ιδιότυπα εγχειρίδια κομψότητας, θωπεύοντας αρχαιολογικά ευρήματα και θάλλοντα σπαράγματα ιστορίας, ορίζοντας μια γοητευτική μικροκλίμακα θέασης, καθώς, μικρές χθόνιες κόρες της Αφροδίτης με ταινίες και θολίες, με αλεξήλια και πυργόσχημους πόλους, με ανεμίζοντα πτυχωτά ενδύματα, εφευρίσκονται εξ αρχής, επανασχεδιάζοντας την ποιητική ενός άυλου σύμπαντος.

Ίρις Κρητικού, Μάρτιος 2011

www.atriongallery.gr

θολίαι τε και αποπτύγματα

2011-03-27T03:09:00.000-07:00

Θολίαι τε και αποπτύγματα - δύο όροι από τον κοινό χώρο της τέχνης και της αρχαιολογίας, συνοδεύουν τα πρόσφατα έργα της Ειρήνης Γκόνου και του Μίλτου Παντελιά

Οι θολίες είναι τα ιδιότυπα καπελάκια των Ταναγραίων ειδωλίων της ελληνιστικής εποχής-μιας μεγάλης γενιάς πήλινων γλυπτών με ιδιαίτερη έμφαση στην ένδυση. Η μικρών διαστάσεων σειρά γλυπτών από ψημένο πηλό της Ειρήνης Γκόνου είναι εμπνευσμένη από τα ειδώλια αυτά.

Τα αποπτύγματα-ένα είδος αναδιπλούμενης πτύχωσης, είναι ο όρος που χαρακτηρίζει την νέα σειρά έργων του Μίλτου Παντελιά. Το σώμα της γυναίκας αναδύεται και εικάζεται μέσω της πτύχωσης και είναι τόσο μακρύς στον χρόνο ο εννοιολογικός σύνδεσμος πτύχωσης και γυναικείου κορμιού, ώστε αυτή να ταυτίζεται συνειρμικά με την θηλυκότητα.

Η ATRION GALLERY της Θεσσαλονίκης θα φιλοξενεί την έκθεση "θολίαι τε αποπτύγματα" από τις 7 έως τις 30 Απριλίου 2011.

ATRION GALLERY: Τσιμισκή 94, 54622 Θεσσαλονίκη,

Εγκαίνια: Πέμπτη 7 Απριλίου 2011, στις 19.30

my tanagras

2011-03-19T14:21:00.000-07:00

τον απρίλιο του 2004 έτυχε να δω στο λούβρο την έκθεση tanagra, mythe et archeologie και να ανακαλύψω τον υπέροχο γυναικείο κόσμο των ταναγραίων. πολλά κοινά στοιχεία στον τρόπο σκέψης και στον τρόπο εκτέλεσης με έκαναν να σκύψω προσεκτικά πάνω στο θέμα και να το ψάξω καλύτερα στην εποχή του.
μέσα από τον κατάλογο του μουσείου ανακάλυψα οτι η τεχνική του πηλού και η μέθοδος ψησίματος των ταναγραίων –η κοροπλαστική- είναι η ίδια ακριβώς μέθοδος που ακολουθώ κι’εγώ από την αρχή της ενασχόλησής μου με την κερακεική γλυπτική. ο άλλος πόλος έλξης ήταν τα διάφορα ενδυματολογικά στοιχεία και αξεσουάρ της εποχής που χαρακτηρίζουν την φιγούρα, το μικρό της σχήμα, η χάρη και απλότητά της, όπως επίσης και το γεγονός οτι δεν ανήκει στην κατηγορία της «μεγάλης γλυπτικής», αλλά συναλλάσεται ως ένα «ομοίωμα» με όλο τον κόσμο. μπορούσε δηλαδή να συντροφεύει τον απλό άνθρωπο σε όλες τις στιγμές της ζωής του, όπως κάνει ακόμα σήμερα ένα αφρικάνικο ειδώλιο. μία τέχνη που είναι η ίδια η ζωή χωρίς περιτά και χωρίς τον ιδιαίτερο χώρο που εμείς την τοποθετούμε σήμερα.

όταν τα ειδώλια φορούσαν τα καλά τους

2011-03-07T04:51:00.000-08:00

Το κείμενο που ακολουθεί είναι σημειώσεις που έγραψα μελετώντας το θέμα της Ταναγραίας, την σημασία τους και την τεχνική τους, δουλεύοντας την έκθεση “θολίαι τε και αποπτύγματα”. Η έκθεση που θα γίνει τον Απρίλιο του 2011 στην γκαλερί Άτριο της Θεσσαλονίκης μαζί με τον Μίλτο Παντελιά στο κομμάτι αποπτύγματα, είναι ένας εικαστικός διάλογος σε μία “αρχαιολογική” περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Είναι η εποχή που τελειώνει η “μυθολογική εξιστόρηση” των αττικών βάζων, η ελληνιστική Ελλάδα δυσκολεύεται να αποκρυπτογραφήσει τις αναφορές τους και ο μύθος δίνει τη θέση του στην ανθρώπινη φιγούρα. Μέχρι την αρχή της κλασσικής περιόδου το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής των Βοιωτικών εργαστηρίων ήταν κομμάτια μοναδικά. Ένα σώμα που ανέβαινε στον τροχό σαν βάζο προσθέτοντας κεφάλι και χέρια μοντελαρισμένα και πόδια αρθρωτά, τα καμπανόσχημα ειδώλια και μικρά συμπλέγματα με σκηνές της καθημερινής ζωής, φρέσκο και ναιφ μοντελάρισμα χωρίς στερεότυπα. Τα πρώτα ειδώλια γυναικών τύπου Ταναγραίας βγαίνουν από τα Αττικά εργαστήρια γύρω στο 330 και μέχρι το τελευταίο τέταρτο του ΙV αιώνα η διάδοσή τους έχει κάνει το γύρο της Ανατολικής Μεσογείου. Τα βοιωτικά όμως εργαστήρια της Θήβας και της Τανάγρας θα γίνουν οι μεγάλοι παραγωγοί μέχρι οι κοροπλάστες να περάσουν την θάλασσα και να φτάσουν στην άλλη όχθη στην Μύρινα στην Πέργαμο, να καταλάβουν όλα τα μεγάλα κέντρα της Ιωνίας και να εγκατασταθούν σε όλη την επικράτεια των ελληνιστικών διαδρομών.
Οι μικρές πήλινες φιγούρες καλύπτονται με ευφάνταστη πτύχωση στο ένδυμα, πλούσια συχνά κόμμωση, κρατούν βεντάλια και φορούν θολία-το χαρακτηριστικό καπελάκι των Ταναγραίων. Είναι η εικόνα της γυναίκας των ελληνιστικών χρόνων με τους χίλιους τρόπους να αναδεικνύει το σώμα της τυλιγμένο στις εικαστικές πτυχώσεις του ρούχου της και τα αξεσουάρ της εποχής, μια φυσική χάρη που συνέπεσε με τα γούστα της γαλλικής μπουρζουαζίας του ΧΙΧ αιώνα. Οι ανασκαφές του 1870 στην αρχαία πόλη της Τανάγρας ξεσκέπασαν εκατοντάδες πήλινες φιγούρες- κτερίσματα από τάφους της περιοχής, το 1872 εκτέθηκαν για πρώτη φορά στο Λούβρο και το 1873 όλο το Παρίσι υποκλήθηκε στη χάρη της Ταναγραίας.

Το γεγονός ότι βρέθηκαν σε τάφους -ήταν δηλαδή κτερίσματα- δίνει ήδη τον σαφή χαρακτηρισμό της θρησκευτικής προσφοράς προς τις χθόνιες θεότητες που θα συντρόφευαν τον νεκρό στο ταξίδι του στον κάτω κόσμο. Η παρουσία τους επίσης στους ναούς τους αποδίδει την ιδιότητα του αφιερώματος, ex-voto. Είναι δηλαδή τα τάματα των απλών ανθρώπων που δεν μπορούν να αφιερώσουν κάτι πιο πολύτιμο.Τα ακουμπούσαν στους πάγκους των ναών ή γύρω από το λατρευτικό άγαλμα του προστάτη θεού. Τα αφιέρωναν επίσης σε φυσικούς τόπους λατρείας, είτε για να ζητήσουν μια χάρη, είτε για να ευχαριστήσουν τους θεούς για την εύνοια που είχαν. Η σχέση αναθέτη και ειδωλίου ήταν συμβολική. Το ειδώλιο δεν ήταν το ομοίωμα του προσώπου που το αφιέρωνε. Όταν ο αριθμός τους αυξάνονταν πολύ σε έναν τόπο λατρείας τα έσπαζαν και τα έβαζαν στον ιερό λάκκο έτσι ώστε να μην μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν. Στα σπίτια στόλιζαν με αυτά τα οικογενειακά ιερά “εικονοστάσια”.

Αγγειοπλάστες, ζωγράφοι, γλύπτες, κοροπλάστες, δουλεύουν συνήθως κοντά στους ναούς σε κοινά εργαστήρια. Ο κοροπλάστης μοντελάρει την φιγούρα με πηλό και δίνει το σχήμα του αρχέτυπου. Επειδή όμως το μικρών διαστάσεων γλυπτό της Ταναγραίας φτιαγμένο όλο από πηλό δεν ψήνεται, χρειάζεται ο γλύπτης να περάσει από το στάδιο της μήτρας. Πίεζαν δηλαδή στην επιφάνεια του πρωτότυπου μια στρώση νωπού πηλού συγκεκριμένου πάχους την οποία στη συνέχεια αποσπούσαν με ειδικό τρόπο και αφού στέγνωνε έψηναν στο καμίνι της κεραμικής. Το πρώτο αυτό καλούπι θα αναπαράγει την πρώτη γενιά αντιτύπων. Η ίδια μέθοδος εφαρμόζονταν στη συνέχεια και με τον ίδιο τρόπο στα πρώτης γενιάς ειδώλια, που με τη σειρά της δημιουργούσε τη δεύτερη γενιά ειδωλίων κοκ μέχρι την πέμπτη και έκτη γενιά. Όπως είναι φυσικό, προχωρώντας οι γενιές τα έργα χάνουν σε μέγεθος-λόγω των επάλληλων συστολών του πηλού-αλλά και σε λεπτομέρεια και φινέτσα. Αυτός ήταν και ο δεύτερος καθοριστικός παράγοντας εκτός από το μέγεθος της φθίνουσας ανά γενιά τιμής τους. Το άλλο χαρακτηριστικό είναι ο χρωματισμός τους. Αυξάνονται τα χρώματα και οι οι τόνοι για να αποδώσουν με περισσότερη ακρίβεια τα υφάσματα, την ποιότητα και τον σχεδιασμό τους και η μικρή Ταναγραία γίνεται το“εθνολογικό τεκμήριο για τις ενδυματολογικές τάσεις της εποχής.
Ειρήνη Γκόνου

όταν οι τοίχοι λένε ιστορίες

2011-02-15T13:12:00.001-08:00

κάπου κοντά στην rue mouffetard

στον ίδιο δρόμο, πιθανόν κι από τον ίδιο καλλιτέχνη

κάπου κοντά στο μουσείο του quai de branly
παρίσι, νοέμβρης 2010

Mr. Freeman Part 58- Όλοι σας, μισείτε ο ένας τον άλλον

2011-02-03T03:46:00.000-08:00

survival kit, η τέχνη που σώζει

2011-01-19T23:42:00.000-08:00

Ειρήνη Γκόνου, memory's kit

Μίλτος Παντελιάς, nomadic kit

Η Gallery genesis
παρουσιάζει την ομαδική έκθεση
“Survival Kit”
Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού
Εγκαίνια: Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011, ώρα 19:30
(διάρκεια έκθεσης: 3 Φεβρουαρίου - 5 Μαρτίου 2011)

Στον ευρύτερο διαδικτυακό τόπο προτείνεται μια διευρυμένη σειρά από κιτ επιβίωσης που εμπλουτίζονται ανάλογα με τον τόπο και τις ειδικές συνθήκες κατοικίας ή εργασίας του δυνητικού χρήστη: ειδικά εξαρτήματα διάσωσης για περιοχές με υψηλό δείκτη κινδύνου σε σεισμούς ή άλλες φυσικές καταστροφές, πυξίδες, σφυρίχτρες, κάσκες και γυαλιά ηλίου, κουνουπιέρες, αποτρεπτικά φιδιών, αντισηπτικές κρέμες, σύνεργα ψαρέματος και παστίλιες καθαρισμού του νερού για διαμένοντες σε ερήμους ή τροπικές περιοχές, χημικά πακέτα ζέστης, υπνόσακοι, σκηνές, θερμαντικές εστίες, παπούτσια χιονιού και κουβέρτες διαστήματος για ταξιδιώτες των αρκτικών τόπων, ή επιπλέοντα γιλέκα, ραδιόφωνα, κιτ αφαλάτωσης, σετ ψαρέματος, αντηλιακές κρέμες, φωσφορίζον χρώμα, φωτάκι χαλάρωσης, σκιάδια και σφυρίχτρες για εργαζόμενους που πετούν συχνά επάνω από εκτεταμένους όγκους νερού, είναι ορισμένα από τα βασικά αναγραφόμενα, ενώ εξίσου δημοφιλή αποδεικνύονται τα «μίνι κιτ επιβίωσης» ή «altoids tins» που σε κουτιά όχι μεγαλύτερα από εκείνα για καραμέλες μέντας, κατορθώνουν να χωρούν διαβήτη, αδιάβροχα σπίρτα, αγκίστρι και πετονιά, πλαστική σακούλα απορριμάτων, κερί, λεπίδα, μαχαίρι και παραμάνα καθώς και οδηγίες επιβίωσης, ανάμματος φωτιάς και παροχής πρώτων βοηθειών, ενώ συχνά διαθέτουν ένα σχοινί για αλεξίπτωτο τυλιγμένο γύρω τους.

Η έκθεση «Survival Kit», σχεδιάστηκε σε μια εποχή και μια Αθήνα έκτακτης ανάγκης που επιζητεί από τον καθένα μας συνοπτικές διαδικασίες διαχείρισης του έξωθεν και του οικείου μας περιβάλλοντος κόσμου καθώς και εξατομικευμένα μέσα διάσωσης του εαυτού, πέρα και πάνω από τα αναλώσιμα και επικουρικά είδη πρώτης ανάγκης που αναγράφονται παραπάνω. Οι 23 συμμετέχοντες καλλιτέχνες επιλέχθηκαν για την εφευρετικότητα και το χιούμορ, για τη δημιουργικότητα στη διαχείριση των ιδεών και των υλικών και για την προσωπική τους πρόταση «επιβίωσης». Τα προτεινόμενα «κιτ», άλλοτε υπερμεγέθη εργαλεία-γλυπτά και άλλοτε ενδοσκοπικοί αυτογνωσιακοί μηχανισμοί σε μικροκλίμακα, άλλοτε αυτοσχεδιαστικές εικονοποιημένες οδηγίες προς ναυτιλομένους και άλλοτε ποιητικές υπομνήσεις του πιο απαραίτητου ελάχιστου, άλλοτε εφήμερα κατάλοιπα μιας συμπαντικής περιπλάνησης και άλλοτε κουτιά με ουτοπικά σύνεργα διάσωσης, άλλοτε επιγραμματικά βιβλία γνώσης και άλλοτε μαγικοί σάκοι με άγνωστο περιεχόμενο, άλλοτε υβριδικές ετοιμοπόλεμες φιγούρες και άλλοτε απαθανατισμένα σύνεργα ζωγραφικής, θυμίζουν απλά, ότι πάνω από όλα, η τέχνη και κατ’επέκταση η διαδικασία δημιουργίας ενός έργου είναι κάτι που εξακολουθεί να διασώζει.

Ίρις Κρητικού, Ιανουάριος 2011

Οι 23 καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση “Survival Kit” είναι:
Άγγελος Αντωνόπουλος / Αλέξανδρος Μαγκανιώτης / Άννα Μανέτα /Απόστολος Παπαγεωργίου / Βαγγέλης Θεοδωρίδης / Βασίλης Πέρρος / Γεωργία Γκρεμούτη / Γιάννης Μπεκιάρης / Γιώργος Τσεριώνης / Δαμιανός Ιωσηφίδης / Ειρήνη Γκόνου / Θοδωρής Δασκαλάκης / Κώστας Παππάς / Μαρία Τσάγκαρη / Μάριος Βουτσινάς / Μίλτος Παντελιάς / Νατάσσα Ραχωβίτσα / Νικολέττα Τζάννε / Νίκος Χριστοφοράκης / Πέννυ Γκέκα / Περικλής Κονδυλάτος / Στέφανος Πετρίδης / Χαρίτων Μπεκιάρης

Gallery Genesis.
35 HARITOS Street,
Kolonaki 10675
Athens, Greece.
Tel.: +30 211 7100566
www.gallerygenesisathens.com

Opening Hours:
Tuesday - Thursday – Friday 11:00 – 22:00
Wednesday – Saturday 11:30 – 15:30

εύχομαι... je vous souhaite...

2011-01-01T07:27:00.000-08:00

καλή χρονιά, όμορφη, χαρούμενη, δημιουργική.

une bonne nouvelle annee, belle et douce comme zizi.

passarelle marie claire, bobigny

2010-12-20T13:50:00.001-08:00

marie-claire a ete inculpee pour avortement.
defandue par l'avocate gisele halimi elle est aquittee par le tribunal de bobigny.
ce jugement a ete une etape decisive vers la loi du 17 janvier 1975 autorisant l' i.v.g.

cinq artistes, une osmose

2010-12-19T13:50:00.000-08:00

Photo DDM, J.-L. Bibal

Littéralement, « osmose » signifie influence réciproque, interpénétration. Le nom de l'exposition visible à la Maison du Chevalier, OZMOZ II, pouvait difficilement être mieux choisi. Présentée à Athènes, l'expo organise une discussion esthétique, plastique, platonicienne et pourtant socratique entre les œuvres de Miltos Pantelias, Irini Gonou, Ariel Moscovici, Sylvie Rivillon et Christel Llop. Traits d'union rapprochant sculpture, peinture, collage, et calligraphie, sans que les uns jamais ne diluent les autres.

Sans doute le plus saisissant, le travail sur le nu de Pantelias sidère par la technique - on ne sait plus s'il s'agit de dessin, de peinture ou de gravure - autant que par l'assurance du trait. Archi-classique, sépia sans la nostalgie, puissamment beau. Mais comment, nom de Zeus, ce type maîtrise-t-il aussi parfaitement l'art du pli et du drapé ?

En écho aux iconostases d'Irini Gonou - visages carrés surgis de collages, superpositions, jeux de transparences et de peinture - les calligraphies de la Toulousaine Christel Llop répondent à l'autre bout d'un pont jeté entre l'aujourd'hui et l'hier, l'Occident et l'Orient. D'Irini Gonou, on retiendra aussi (et peut-être surtout) ces trois tanagras remarquables, contrepoints osmostiques aux nus de Pantelias.

OZMOZ II ce sont également les ovoïdes sculptures d'Ariel Moscovici où le brut fait du gringue au poli et la ligne brisée courtise le courbe ; et celles, de marbre, que Sylvie Rivillon cisèle entre droites et curvilignes, tour à tour totems métaphysiques et cénotaphes intemporels. Bref : cinq mondes, cinq artistes pour un même banquet.

(1) Maison du Chevalier, 56, rue Trivalle, jusqu'au 15 décembre.
( Publié le 13/11/2010 03:49 | LaDepeche.fr )

a carcassonne, a mirepoix

2010-12-04T15:01:00.000-08:00

au sommet comme une couronne le chateau

le vieux mur comme un vieux corps qu'on voit a travers son scelete.

et... voila la maison du chevalier!

petite rue de mirepoix. les tons virent vers le rose a l'heure du coucher de soleil

a la place centrale on est comme sur une scene de theatre

au decor des maisons "dantelliques".

OZMOZ II, στην Carcassonne

2010-11-25T04:37:00.000-08:00

ΟΖΜΟΖ II
Carcassonne, France

Ειρήνη Γκόνου
Christel Llop
Ariel Moscovici
Μίλτος Παντελιάς
Sylvie Rivillon

Η γκαλερί Maison du Chevalier της Carcassonne, θα φιλοξενεί για σχεδόν δύο μήνες την έκθεση Ozmoz II. Πρώτος σταθμός η Αθήνα,
στην Αίθουσα Τέχνης Τρίγωνο τον Μάρτιο του 2010
Μέσω μιας διαδρομής ώσμωσης ιδεών και πολιτισμικών αναφορών,
μια ομάδα πέντε εικαστικών καλλιτεχνών-τρεις Γάλλοι οι Ariel Moscovici, Sylvie Rivillon, Christel Llop και δύο Έλληνες ο Μίλτος Παντελιάς και η Ειρήνη Γκόνου-ανταλλάσσουν απόψεις και βρίσκονται μαζί σε μία έκθεση όπως γύρω από ένα φιλικό τραπέζι.
Γλυπτικές κατασκευές, ζωγραφική, σχέδια, χαρακτική, κολάζ και καλλιγραφία θα συνυπάρξουν ανοίγοντας έναν μεταξύ τους διάλογο που θα εξελίσσεται ταξιδεύοντας σαν ένα work in progress, λαμβάνοντας υπόψη τον τόπο υποδοχής.

Τα κείμενα και την επιμέλεια της έκθεσης έκανε η ιστορικός τέχνης
Claire Kueny.

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 12 Νοεμβρίου έως τέλος Δεκεμβρίου

Για περισσότερες πληροφορίες:
Maison du Chevalier
56, rue Trivalle
Carcassonne
France
0033-4 6847 3636
www.maisonduchevalier.com
Email: tilcke@free.com

@ fashion & fusion

2010-10-26T13:59:00.000-07:00

Έχουμε τη χαρά να σας προσκαλέσουμε
στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης
“City Fashion & Fusion”
την Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010, ώρα 20:00
στο CITY LINK, στη Στοά Σπύρου Μίλιου.
Επιμέλεια Έκθεσης: Ίρις Κρητικού
Διάρκεια έως 14 Νοεμβρίου 2010
Είσοδος από την οδό Βουκουρεστίου

Ελένη Αγγέλου ¦ Βάσια Αδάμου Βανέζη ¦ Δάφνη Βαλέντε ¦ Μάριος Βουτσινάς ¦ Πέννυ
Γκέκα ¦ Ειρήνη Γκόνου ¦ Γεωργία Γκρεμούτη ¦ Vasso Consola ¦ Γεωργία Δαμοπούλου
¦ Deux Hommes ¦ Βασίλης Ζούλιας & Περικλής Κονδυλάτος ¦ Κατερίνα Ιωαννίδη
¦ Τίνα Καραγεώργη ¦ Ελένη Καραγιάννη ¦ Paula Lakah ¦ Laskaris ¦ Μαρουλίνα ¦
Χριστίνα Μόραλη ¦ Χαρίτων Μπεκιάρης ¦ Γιώργος Μωραΐτης ¦ Δημήτρης Ντάσιος
¦ Σωτηρία Ορφανού ¦ Έλλη Παπαγεωργακοπούλου ¦ Απόστολος Παπαγεωργίου
¦ Έλενα Παπαδημητρίου ¦ Γιάννης Παπαδόπουλος ¦ Γιάννης Παυλίδης ¦ Θεοδώρα
Προβοπούλου & Στέλλα Χρονοπούλου ¦ Δημήτρης Σκουρογιάννης ¦ Άρις Στοΐδης ¦
Μαρία Τάγκαλου ¦ Γιώργος Τσεριώνης ¦ Νίκος Φλώρος

s e r e n d i p

2010-10-08T06:17:00.001-07:00

La première édition du festival indisciplinaire à Paris se propose de mélanger les genres et d’éclater les hiérarchies artistiques dans un joyeux maelström !

Cherchant à relier différentes marges de l’art, celle des avant-gardes historiques et du détournement en général, en passant par la culture du Do It Yourself, le hacking, le mashup, le collage, le circuit bending ; toutes les pratiques modernes, ludiques, populaires et savantes, inter-générationnelles et pluridisciplinaires.

La débrouille, le partage du savoir, la transversalité, le recyclage, l’imagination sont donc les ressources des nombreux artistes invités, relevant d’une éthique (plus que d’une esthétique) que cette association souhaite défendre et transmettre sous le nom de « Serendip », terme anglais désignant la capacité de tisser des liens entre des découvertes inattendues.

Ce festival nomade investi plusieurs lieux de Saint-Denis et de Paris. Au programme des concerts et installations aux Caves Lechapelais le 15 octobre 2010 avec entre autres le performer Jean Louis Costes, les monstres de l’électro Patric Catani et Bogdan Raczynski, et le jazzman iconoclaste Mederic Collignon, primé en juillet dernier "artiste de l'année" aux Victoires du Jazz. Des performances audio/vidéo le 13 octobre 2010 au cinéma L’archipel avec les avant-gardes historiques : le lettriste Maurice Lemaitre et l'un des précurseurs du cinéma élargi Giovanni Martedi, mais aussi les bidouilleurs inclassables modernes Pierre Bastien et People Like Us. Il y aura aussi des ateliers sonores, performances et rencontres gratuites à l’université de Paris 8 et une exposition ainsi que des concerts, ateliers et projection de films au sein du plus vieux squat artistique de Paris, La Miroiterie le 22 et 23 octobre 2010.

.tracingistanbul.

2010-10-06T13:38:00.000-07:00

με πυξίδα την ιστορία, τους μύθους και τους θρύλους, με επίκεντρο τις εικόνες, τα χρώματα, τις μυρωδιές, τ’ ακούσματα, τα ίχνη και τα σύμβολα της Κωνσταντινούπολης, 101 καλλιτέχνες προβάλλουν στιγμιότυπα μυθολογικά, ιστορικά αλλά και καθημερινά.

οι φωτό είναι η δική μας συμμετοχή στην έκθεση.

για περισσότερς πληροφορίες και εικόνες μπορείτε να επισκευθήτε την επίσημη ιστοσελίδα της έκθεσης:

http://www.tracingistanbul.com/?lang=el

iris fossier

2010-09-30T12:51:00.000-07:00

Iris Fossier
A ton étoile

Vernissage jeudi 30 septembre de 18h à 21h
Exposition du 30 septembre au 22 octobre 2010

Communiqué et visuels sur www.premierregard.com rubrique "expos"

υπάρχουν πολλοί τρόποι να ντυθείς...

2010-09-27T05:32:00.000-07:00

η ζύμη της πίτσας που άρεσε στον στέφανο

2010-09-21T12:39:00.000-07:00

125 γρ. άσπρο αλεύρι
125 γρ. μαύρο αλεύρι
1/2 κουταλιά του γλυκού αλάτι
2 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη
200 cl νερό χλιαρό
1 σακουλάκι ξερή μαγιά
2 κουταλάκια του γλυκού πάστα ελιάς ή άλλως tapenade
κατά προτίμηση μαύρη.

σ' ένα μικρό μπολάκι βάζουμε το νερό και την ξερή μαγιά
που μετά από 10 λεπτά ανακατεύουμε μέ ένα πηρούνι.

μέσα σε ένα μεγαλύτερο μπόλ ανακατεύουμε τα αλεύρια το αλάτι και την ζάχαρη
φιάχνουμε το γνωστό λακάκι που μέσα θα γεμίσει με την μαγιά και την πάστα ελιάς.

πλάθουμε τη ζύμη μέχρι να γίνει μια ωραία μπάλα και να μην κολάει στα χέρια.

βάζουμε τη στρογγυλή ζύμη πάλι μέσα στο μπολ, την σκεπάζουμε με υγρή πετσέτα και την αφήνουμε για μία με δύο ώρες σε ζεστό μέρος-το μπαλκόνι που βλέπει ο ήλιος είναι μιά χαρά.

το διάστημα που φουσκώνει η ζύμη ετοιμάζουμε ότι πρόκειται να βάλουμε μέσα.

ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς αφού ξαναδουλέψουμε ελαφριά την φουσκωμένη ζύμη, την ανοίξουμε σε πολύ λεπτό φύλο με τον πλάστη, και την γεμίσουμε με ότι μας αρέσει.

http://www.marieclairemaison.com/diaporama,200087,41629.asp?ggn=41629&diapo=0

κοιτώντας νοτιοδυτικά

2010-07-27T13:07:00.000-07:00

καλό καλοκαίρι!

blublu

2010-07-09T06:25:00.000-07:00

και για περισσότερα εδώ: http://blublu.org/

un certain regard

2010-05-27T00:30:00.000-07:00

το μάτι

un certain regard

κάπου μακριά

2010-05-18T14:33:00.000-07:00

"Ma bibliothèque de la terre"

2010-05-17T13:27:00.000-07:00

Τρία βιβλία από την σειρά "Ma bibliothèque de la terre" (η βιβλιοθήκη μου από πηλό)

Who Knows Tomorrow

2010-05-11T14:52:00.000-07:00

El Anatsui
Hovor 2. 2004
Object made out of bottle caps and copper wire
505 x 612 cm
Detail

During summer, five internationally renowned artists of African descent will show their art on the grounds of the Nationalgalerie Berlin. El Anatsui, Zarina Bhimji, António Ole, Yinka Shonibare, and Pascale Marthine Tayou

The title of the exhibition "Who Knows Tomorrow" is inspired by an inscription on a small bus in Africa that was photographed by chance. This maxim of life widespread in Africa now stands for the meaning-generating theme of the exhibition.

more informations about El Anatsui: http://universes-in-universe.org/eng/specials
/2010/who_knows_tomorrow/artists/el_anatsui/biography

more informations about the exhibition: http://universes-in-universe.org/eng/specials/2010/who_knows_tomorrow

Rokia Traore - Dounia

2010-04-29T13:58:00.000-07:00

le 15 juillet prochain

2010-04-15T14:39:00.000-07:00

bois, papier, calame, tissus, feuilles d'eucalyptus, elements metaliques, elements en terre cuite, plume, encres, gouaches et coupures de presse.

Εικόνες από μια έκθεση

2010-04-12T13:27:00.001-07:00

ΟΖΜΟΖ, τελευταία εβδομάδα.

παρατηρώ

2010-03-31T05:47:00.000-07:00

δύο κτίσματα: στο πρώτο το μπλε του ουρανού ανάμεσα από τις καμάρες, στο δεύτερο τοίχος βαμένος στο μπλέ του ουρανού και το χρώμα του τοίχου με την άμμο ένα.
απλά υπάρχουν. χωρίς να ταράζουν την φυσική ηρεμία του τοπίου. μία αρχιτεκτονική που μας μεταφέρει την αγνότητα των προθέσεων της σε μία από τις χώρες του "ιν σα αλλα".

que feche...

2010-03-18T05:17:00.000-07:00

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.

ozmoz

2010-02-26T13:42:00.000-08:00

« Για ν’ ανακαλύψεις τον εαυτό σου πρέπει να τον προβάλεις σε κάτι ξένο, να ξεδιπλωθείς μέσα σ’ αυτό και μέσω αυτού. Μένοντας δέσμιος της ταυτότητάς σου, χάνεσαι, παύεις να υπάρχεις. Γνωρίζει κανείς τον εαυτό του και συγκροτεί την προσωπικότητά του μέσω της επαφής, της πνευματικής ανταλλαγής και της υλικής συναλλαγής με τους άλλους. Ανάμεσα στις δύο όχθες του «ενός» και του «άλλου», γέφυρα ο άνθρωπος.»

Jean-Pierre Vernant, La traversée des frontières, Editions du Seuil, 2004

H έκθεση Οzmoz ξεκινά από την Αθήνα, στην Αίθουσα Τέχνης «Τρίγωνο» της Κηφισιάς, από τις 9 Μαρτίου ως τις 17 Απριλίου του 2010 και θα συνεχίσει την πορεία της, ενώ ταξιδεύοντας θα αναμορφώνεται σαν ένα δρώμενο εν εξελίξει προσαρμοζόμενη στους τόπους και τους χώρους που θα τη φιλοξενούν.

Πέντε καλλιτέχνες Έλληνες και Γάλλοιενώνουν τις φωνές τους σε μία έκθεση που δεν είναι άλλο παρά αρμονία, όσμωση, πεδίο ανταλλαγών και διαλόγου ανάμεσα στο πολιτισμικό στίγμα που φέρει ο καθένας τους και που χαρακτηρίζει κατά κύριο λόγο τα έργα τους.

Η Ειρήνη Γκόνου, επηρεασμένη από την πολυπολιτισμική διάσταση της τέχνης, φέρει μεταξύ άλλων στα έργα της -γλυπτά και κολάζ με έντονο το στοιχείο της γραφής- ίχνη της Αφρικής επηρεασμένα από τον αραβικό πολιτισμό. Η Christel Llop, καλλιγράφος, εμπλέκει στα έργα της τα είδη της γραφής, το κολάζ και το assemblage και παίζει με την διαφάνεια-αδιαφάνεια των ιδιαίτερων χαρτιών που χρησιμοποιεί. Στα διαλεκτικά γλυπτά της Sylvie Rivillon, από μάρμαρο, πέτρα ή ξύλο, οι καμπύλες και οι ευθείες κινούνται αρχιτεκτονικά από την επιμειξία στην αρμονία, έννοια-κλειδί της έκθεσης. Τα γεωμετρικά και δυαδικά γλυπτά του Ariel Moscovici αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο ανάγλυφο και το εσώγλυφο, το ακατέργαστο και το λείο, το καμπυλωτό και το γωνιώδες – ανακαλώντας ταυτόχρονα την αρχαϊκή πλαστική, τους αρχαιολογικούς θησαυρούς ή αντίθετα πιο φουτουριστικές φόρμες που μας ταξιδεύουν μέσω διαφόρων πολιτισμών, αλλά κυρίως μέσω του χρόνου. Το ταξίδι στον χρόνο και τη μνήμη ξαναβρίσκουμε στα έργα του Μίλτου Παντελιά, όπου το χαρτί και η λιτότητα των χρωμάτων κατέχουν εξέχουσα θέση, υπαινισσόμενα τα παλίμψηστα ή άλλα σχέδια με σέπια, μιας άλλης εποχής.

Η περιοδεύουσα έκθεση Ozmoz, τόσο μέσα από την ομορφιά του διαλόγου που καθιερώνει με την πρόσκληση περιπλάνησης και την ευρεία ανάμειξη -τόσο των τεχνικών των διαφόρων έργων όσο και της μορφής τους, του νοήματος και της προέλευσής τους- προτείνει μια πλούσια και γοητευτική ανθρωπιστική θεώρηση, ένα άνοιγμα προς το «άλλο», προς το «αλλού» και προς τις μεταξύ τους σχέσεις. Καλή συνέχεια…

Claire Kueny, ιστορικός τέχνης

ντύσου τα χάδια μου

2010-02-08T13:19:00.000-08:00

ο ηλίας παντελιάς γεννήθηκε στην αθήνα το 1989.
σπούδασε στο ελληνικό ωδείο αθηνών αρμονία, ανώτερα θεωρητικά και κιθάρα.
από το 2007 είναι φοιτητής στο πανεπιστήμιο paris 8 στο τμήμα της τζαζ και στο τμήμα τζαζ-πιάνο του conservatoire jean wiener στο bobigny, στο βόρειο προάστιο του παρισιού, που μένει τα τρία τελευταία χρόνια.
έχει πραγματοποιήσει διάφορα gigs σε αθήνα και παρίσι. πρόσφατα έλαβε μέρος στο going youth festival στο γκάζι.
τον δεκέμβρη του 2009 ολοκλήρωσε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "ντύσου τα χάδια μου".
το cd περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια σε acoustic rock, blues & jazz.
συνθέτης, ενορχηστρωτής, ερμηνευτής και εκτελεστής των συνθέσεων του ο ηλίας παντελιάς ηχογράφησε όλα τα τραγούδια στο δικό του home studio στο παρίσι.
τους στίχους έγραψαν οι: δήμητρα νεοφύτου, παναγιώτης βλάχος και δημήτρης φάββας

το cd του ηλία παντελιά "ντύσου τα χάδια μου" κυκλοφορεί απο τις 8/2 στα δισκοπωλεία απο τη legend

http://www.myspace.com/iliaspantelias

εν-γραφή

2010-01-22T13:26:00.000-08:00

H Ελληνοαμερικανική Ένωση εγκαινιάζει το εκθεσιακό της πρόγραμμα για το 2010 με την ομαδική έκθεση εικαστικών «Εν-γραφή» σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης, Ίριδας Κρητικού. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν στις γκαλερί της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010 στις 20:30.

Η γραφή έλκει την καταγωγή της από την ζωγραφική. Οι πρώτες απόπειρες γραφής υπήρξαν τα εικονογράμματα, οπτικά σύμβολα που αναπαριστούσαν την εικόνα ενός αντικειμένου. Η αιγυπτιακή γραφή αντιπροσωπεύει τον πιο σύνθετο τρόπο σχεδιασμού «λέξεων» συνδυάζοντας ζωγραφικές αναπαραστάσεις προσώπων, πραγμάτων και συμβόλων. Άλλα παραδείγματα γραφών όπου μορφές, σύμβολα και λέξεις αναμειγνύονται με μοναδικό τρόπο είναι τα κινέζικα ιδεογράμματα, οι αραβικές επιγραφές από το Κοράνι ή τα εικονογραφημένα μεσαιωνικά χειρόγραφα.
Πολλοί μοντέρνοι και σύγχρονοι εικαστικοί καλλιτέχνες ξεκίνησαν να πειραματίζονται με τη χρήση της γραφής στο έργο τους χρησιμοποιώντας αρχικά γράμματα ή λέξεις και στη συνέχεια αποσπάσματα ή ακόμα και ολόκληρα χειρόγραφα, βιβλία, εφημερίδες, ταχυδρομικά γράμματα, μουσικές παρτιτούρες.
Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης εξερευνούν τη γραφή ως ιστορία, τη σχέση χαρτιού και γραφής, τη γραφή ως αυτοτέλεια, τους ρυθμούς των σημείων γραφής, τη γραφή και το κείμενο ως εικόνα, μέσα από την επανάληψη και τη διάταξη των γραμμών στο χώρο του χαρτιού, τη γραφή ως κώδικα, τη γραφή ως μουσική, τη γραφή ως ύφανση, τη γραφή ως εικαστική και συμβολική χειρονομία, τη γραφή ως ζωγραφική, τη γραφή ως ενίσχυση της μνήμης, τη γραφή ως οντότητα άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάγνωση-αποκρυπτογράφηση και με τον αναγνώστη, τη γραφή ως ηχηρό ή άηχο ήχο, τη γραφή ως μη-γραφή.

Αγραφιώτης Δημοσθένης, Αποστολίδου Κατερίνα, Αργιανάς Αθανάσιος, Βαλαωρίτης Νάνος, Βέττα Νανά, Γκέκα Πέννυ, Γκόνου Ειρήνη, Ζέρβας Σταμάτης, Ζιώγας Γιάννης, Ζουρούδης Δημήτρης, Καραγεώργη Τίνα, Καραγιάννη Ελένη, Κεραμέα Ζωή, Μπουρνιάς Γιάννης, Ξενάκης Κωνσταντίνος, Ξένος Γιώργος, Ξένου Βάνα, Ξόνογλου Δημήτρης, Οικονομοπούλου Μαρία, Παπαδημητρίου Έλενα, Παπαδόπουλος Γιάννης, Παπανικολοπούλου Μαγδαληνή, Πεντζίκης Νίκος-Γαβριήλ, Σκουρογιάννης Δημήτρης, Σπηλιόπουλος Μάριος, Τσεριώνης Γιώργος, Φανουράκη Λίνα, Φέξης Φίλιππος, Χαλυβοπούλου Έφη, Χατζηαργυρού Έρση, Χρύσα, Ψυχοπαίδης Γιάννης

Στη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν παράλληλες εκδηλώσεις, όπως διαλέξεις για τη γραφολογία, τη χρήση της γραφής στην ιστορία της τέχνης, εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές αλλά και θεατρική παράσταση.

σημειώσεις γραφής

2010-01-14T07:32:00.000-08:00

Η αντιγραφή ως μια άλλου τύπου ανάγνωση, μια οπτική βόλτα ανάμεσα στα γράμματα, τις λέξεις, τα σημεία στίξης, τα κενά, το κείμενο.

Μου συμβαίνει να συλλαμβάνω και να κατανοώ διαφορετικά ένα κείμενο όταν αντί απλά να το διαβάζω, το γράφω.

Η διαδικασία της αντιγραφής (re-writing) σαν μια slow motion διείσδηση όχι μόνο στην βαθύτερη αίσθηση των λέξεων, αλλά και στο κείμενο σαν εικόνα.

Συχνά γράφω πάνω σε ύφασμα, εκεί η πολύ παλιά σχέση «γραπτού» (text) και «υφαντού (textile) συννεχίζεται και ανανεώνεται.

Η καλλιγραφία σαν μια τεχνική αυτοβελτίωσης μέσω της επαναλαμβανόμενης maitriséé χειρονομίας, ένα είδος χορού ή γιόγκα.

Η σχέση γραφής και τοπίου. Η γραφή είναι ο «τόπος»-οπτικά μπορεί μερικές φορές να θυμίζει και καλλιεργημένο αγρό-που γεννιέται η «ου-τοπία».

Φιάχνοντας μόνη μου τα μελάνια, τις χρωστικές, το καλάμι-γραφίδα, όλα από φυσικά υλικά, ενεργοποιώ μια μορφή αρχετυπικής εικόνας παγανιστικής ιεροτελεστίας.
από τις σημειώσεις μου

ευτυχισμένο το 2010

2009-12-31T09:59:00.000-08:00

χαρούμενο, δημιουργικό, αληθινό.

καλές γιορτές

2009-12-27T12:31:00.000-08:00

Jason Mraz

ένα δέντρο με γυμνά τα κλαδιά του είναι

2009-12-15T15:01:00.000-08:00

σαν ποταμός στο χάρτη,
μια σταγόνα που πέφτει με δύναμη στο τζάμι,
σαν νερόχρωμα σε χαρτι που σηκώσαμε όρθιο,
σαν ευρυαγγεία,
σαν

Arcadia, in situ

2009-12-09T04:41:00.000-08:00

Το Αρκαδικό Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας
σας προσκαλεί στα εγκαίνια της έκθεσης

Arcadia, in situ

της Ειρήνης Γκόνου και του Μίλτου Παντελιά

την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009, ώρα 12:30

Συγκρότημα ΔΡΥΑΔΕΣ
Λεβίδι Αρκαδίας
Τηλ.: +30 2796029019

Διάρκεια έκθεσης έως 15 Μαρτίου

un instant...

2009-11-30T04:44:00.000-08:00

sur ma table de travail.

l'ile aux fleurs

2009-11-14T13:50:00.000-08:00

douze minutes d'un film culte, de simplicité déconcertante, de complicité rampante; un film jamais diffusé à la télé et pourtant couronné de 17 prix dont l'ours d'argent du festival de berlin en 1990. réalisé en 1989 par le brésilien jorge furtado né à porto alegre.

Tι κρατάει τον άνθρωπο ζωντανό;

2009-11-03T12:36:00.000-08:00

Jinoos Taghizadeh, The missing,2009 / collages

11th Istanbul Biennial

12 September -
8 November 2009

Istanbul, Turkey

Theme:
What Keeps Mankind Alive?

Curators:
WHW
What, How & For Whom

Istanbul Biennial
Istanbul Foundation For Culture and Arts

İstiklal Caddesi 146
Beyoğlu
Istanbul 34435
Turkey

Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.iksv.org/bienal11/

huang yong ping

2009-10-30T15:44:00.000-07:00

“Working with diverse traditions and media, Huang Yong Ping has created an artistic universe comprised of provocative installations that challenge the viewer to reconsider everything from the idea of art, to national identity, to recent history.”

krista muir

2009-10-25T06:02:00.000-07:00

It all began when as a three year old I smashed the ivory keys on my dad's piano with a glockenspiel mallet. I told my mom I was trying out a new sound. I don't remember getting in trouble for it. My mother knew that I was going to do things in my own way even if it might mean breaking things, awakening things and asking for more allowance money. After playing violin, piano, clarinet, guitar, singing in a few choirs, playing bass in all girl indie band "Wild Girl Soup," performing with electro-acoustic improv ensemble "Lion," I recorded and released my first full length album "Hosemusik" as my alter ego "Lederhosen Lucil." Then I went on to record "Tales From The Pantry" and the "Apricota" single. All were released on my Montreal apt. label "hypo productions/hypo records."

Since the birth of Lucil I have toured North America, Europe, Australia and New Zealand both solo and with various friends. DJ Kid Koala took me on the amazing "Short Attention Span Theatre" tour that opened me up to whole new groups of friends and fans. The Aquabats took me on their East Coast 2004 tour and DJ Jester and I have rocked Texas from 2004-2006. Ms. Lederhosen has kept me busy for 8 years! And while I love being her, there are many songs that have crept and are still creeping into my daily life that I need to get out and they do not involve leather pants.

αν θέλετε να μάθετε κι'άλλα:
http://www.myspace.com/kristallmuir

στη Μάνη

2009-10-18T11:47:00.000-07:00

ένας φίλος

παλιό με καινούριο σε ευθεία γραμμή

γκραφίτι σε δρομάκι του χωριού

παράθυρα-μάτια κλειστά

βουνό, σπίτια, ίδια πέτρα

σήματα με ασβέστη,
και άλλα πολλά.

perles de troc, troc de perles

2009-10-12T14:13:00.000-07:00

Les perles de troc, dont la plupart ont été trouvées en Afrique de l'Ouest, proviennent à l' origine de Venise, de Bohême-Moravie et des Pays-Bas. C'est une période regrettable de l'histoire qui débute en cette fin du XVe siècle. Les bâtiments de commerce européens débarquent sur les côtes africaines pour en exploiter les richesses, telles que l'or, les esclaves, l'ivoire et l'huile de palme, les perles jouant un rôle prépondérant dans ces échanges.

Au cours des quatre siècles suivants, ce sont des millions de perles qui furent négociées sur le continent; au XIX siècle, les fabricants européens produisaient une immense variété de modèles à la seule destination de l'Afrique, comprenant notamment des perles de verre mosaïqué, ou millefiori, à chevrons, à côtes de melon, ocellées, à décor appliqué. Une énorme quantité de ces perles apparaît dans les marchés locaux du Mali, du Ghana, du Sénégal et des autres pays de la région, alimentés par les villages mêmes qui furent au cœur du trafic d'esclaves. Ces perles, qui sont maintenant réexportées vers l'Europe ou les Etats-Unis, ont été longtemps considérées comme fabriquées en Afrique.

Après avoir parcouru le monde et fait la fortune des marchands blancs, les perles de troc ont à leur tour influencé l'art des artisans ouest-africains. Ces derniers se sont inspirés et ont essayé de les copier pour créer à leur façon et avec leurs propres modestes moyens, souvent à partir de verre recyclé et de matériaux de récupération, de nouveaux modèles.

Ils ont ainsi crée et continuent à le faire une énorme variété de modèles d'une originalité et d'une beauté remarquables. Le résultat impressionnant réside dans le fait que la création africaine peu raffinée, à cause du manque de moyens modernes, finit par coïncider avec la production vénitienne actuelle qui veut rompre avec le perfectionnement traditionnel en cherchant des formes plus abstraites. On arrive alors a des produits semblables mais qui sont le résultat de deux parcours inverses.
Diana Bobolou

(ένα "extrait" απο την έκθεση perles de troc, troc de perles, που θα γίνει στην αίθουσα τέχνης Périple των Βρυξελλών από τις 20 Οκτωβρίου ως τις 14 Νοεμβρίου )

ce grand mechant vous

2009-10-11T14:09:00.000-07:00

Ce grand méchant vous

Promenons-nous dans le moi
Pendant qu'le vous n'y est pas
Car si le vous y était
Sûr'ment il nous mangerait

J'ai peur, j'ai peur du grand méchant vous
Ah ! la vilaine bête que ce vous !
Mais je ne sais comment j'arriverai à chasser
Pour toujours ce grand méchant vous de mes pensées

Promenons-nous dans le moi
Pendant qu'le vous n'y est pas
Car si le vous y était
Sûr'ment il nous mangerait

Je me suis mis dans la gueule du vous !
Ah ! quel enragé que ce vous !
Combien de nuits ce grand méchant vous m'a sauté
À la gorge, comme j'allais le caresser

Promenons-nous dans le moi
Pendant qu'le vous n'y est pas
Car si le vous y était
Sûr'ment il nous mangerait

Je ne sais hurler avec le vous
Ah ! quel animal que ce vous !
Mais comment savoir dans cette rivalité
Qui de l'homme ou du vous l'emporte en cruauté ?

Promenons-nous dans le moi
Pendant qu'le vous n'y est pas
Car si le vous y était
Sûr'ment il nous mangerait

Serge Gainsbourg

ilias pantelias @ going youth festival

2009-10-02T06:49:00.000-07:00

ας είναι
αφού το θέλεις θα στο πω
άλλα φαντάστηκα και άλλα αναζητώ

φώτα σβηστά
ηχοι παράξενοι
κάποιοι μου είπαν
ονειρεύονται οι άστεγοι

νύχτας φαντάσματα
κρυμμένα την ημέρα
με προσευχές ξορκίζουν τον αέρα
χάρτες ανοίγουνε
στο φως του φεγγαριού
να βρουν μια διαδρομή
στο βλέμμα του θεού

είμαι εδώ
γεννήθηκα αλλού
όπως κι εσύ
ξένος παντού
παλιά γενιά
φυλή αποκλεισμού

η μνήμη λένε
είναι κάστρο μυθικό
πως να στο πω
δεν ήξερα γιατί
μα ήρθε ο καιρός και το'μαθα εκεί
μια πόλη τόσο απατηλή
μπορεί για τον καθένα
να γίνει φυλακή

27 Σεπτεμβρίου στο Γκάζι

koh-i- noor

2009-10-01T14:44:00.000-07:00

Κο-Ι-Νοόρ
πολύτιμο εξ Ασίας
μύρο πεταλούδας.

Κυριακή του Θωμά 1993
Εσπέρα στο Κελλί

Ιερομόναχος Συμεών

l'autre babel

2009-09-11T04:24:00.000-07:00

Ils parlèrent tous leur propre langue, tous avaient leur propre voix et construisaient les fils de l'homme un tour que son sommet toucherait le ciel.
Ils n'avaient pas besoin des paroles pour communiquer, leurs yeux miroitaient leurs pensées; leur larmes trahissaient leur découragement; leur rides leur fatigue, leurs sourires leurs joies. Ils travaillaient en silence, en harmonie et le tour montait.

Un jour le Programmateur descendit pour voir le tour que les fils de l'homme étaient train de construire et il a fait que tous parlent la même langue pour que l'un soit plus prés de la parole de l'autre.

Des que les hommes ont commence à déguster les mots, ils se sont très vite servis à se différencier, à ne pas être d'accord sur les horaires, les rythmes et les buts. Ils ont commence à ne pas se tolérer, révisionnistes, démagogues, réprobateurs. Ils se sont partagés en groupes opposés. Leurs outils devinrent des armes. Il y en a qui ont été tués. Le tour n' a jamais été construit, il ne se construira jamais.

(L'autre Babel, traduit du livre de Evgenios Trivizas "Le pompier amoureux")

la pierre

2009-08-29T13:32:00.000-07:00

une pierre pour oreiller
j'accompagne
les nuages

(la calligraphie vient du blog de polyglossie que je viens de decouvrir et que j'aime bien!)

καλό καλοκαίρι!

2009-07-30T09:49:00.000-07:00

iris fossier "les oiseaux"

Ο "νυχτερινός κήπος" του πύργου Μπαζαίου στη Νάξο.

2009-07-18T13:26:00.000-07:00

Φεστιβάλ Νάξου-Πύργος Μπαζαίου

Σάββατο 1η Αυγούστου, ώρα 21:30. «Νυχτερινός κήπος».

Το Ντουέτο της Αγγελικής Ιωννάτου με την Κατερίνα Φωτεινάκη, που μας έρχονται ως «αντιδάνειο» από τη Γαλλία. Η διάσημη και πολυβραβευμένη στο εξωτερικό Angelique Ionatos συνάντησε την νεαρή Κατερίνα Φωτεινάκη στο Παρίσι. Καρπός αυτής της συνάντησης ο «νυχτερινός κήπος» στον οποίο ξεφυτρώνουν σαν λουλούδια, τραγούδια πάνω σε στίχους μεγάλων ποιητών, Ελύτη, Σαπφώς, Γκάτσου, Neruda σε συνθέσεις της Αγγελικής Ιωννάτου, της Κατερίνας Φωτεινάκη αλλά και άλλων ελλήνων και γάλλων συνθετών – Χατζιδάκι, Leo Ferre, Barbara, καθώς και διασκευές τους πάνω σε παραδοσιακά τραγούδια. Δύο κιθάρες και δύο φωνές που συνθέτουν μια σπάνια λυρική ατμόσφαιρα άλλοτε απαλή και νοσταλγική άλλοτε δυναμική και.. ροκ, άλλοτε παιγνιώδη και χιουμοριστική.

Θα είμαστε εκεί!

sea song

2009-07-16T14:17:00.000-07:00

There's one man, he's like
The wishful thinking in my life, I see so
And he's like the wine on the weekend...
And though he is like the sea and it's right he be so
If I hold tight he'll wash over me...

There's one girl I like she's a smile on a monday
And she'll fight to stay so...
And she's like the sun on the weekend
And though she is like the sea and she's right to be so
Still I like that she sails with me...

Didn't we all break down
Didn't we all fake
Isn't it alright now
Didn't we all break out...

There's one man so bright he blocks the light
And he'll always be so...
He's like no sleep on the weekend
And though he is like the sea and he's right to be so
When I hold tight I sink down deep...

Didn't we all break down
Didn't we all fake
Isn't it alright now
Didn't we all break out...

And though we are like the sea and it's right we be so
We could chase tails all the years I've been given...

to the beach, endlessly

2009-07-16T14:00:00.000-07:00

He went to sea, for the day
He wanted to know what to say
When he asked what he'd done
In the past, to someone
That he loved, endlessly
Now she's gone, and so is he.

I went to war, every morning
I lost my way, but now i'm following
What you said in my arms
What i read in the charms
That i loved, durably
Now it's dead and gone
And i am free.

oooooh ooooooh oh

I went to sleep, for the daytime
I shut my eyes, to the sunshine
Turned my head away from the noise
Bruise and drip decay of childish toys
That i love, arguably
All our labouring, gone to seed.

oh oh ohhh ooh ooooooh

We went out to play, for the evening
We wanted to hold on to the feeling
And the stretch, in the sun
And the breathlessness as we run
To the beach, endlessly
As the sun creeps up on the sea

ένα δέντρο που μιλάει

2009-07-04T13:15:00.000-07:00

...rue mouffetard

“passant, regarde ce grand arbre et à travers lui, il peut suffire.
car même déchiré, souillé, l’arbre des rues, c’est toute la nature, tout le ciel, l’oiseau s’y pose, le vent y bouge, le soleil y dit le même espoir malgré la mort.

philosophe, as-tu chance d’avoir arbre dans ta rue, tes pensées seront moins ardues, tes yeux plus libres, tes mains plus désireuses de moins de nuit.”

Pierre Alechinsky et Yves Bonnefoy.

η εριφύλη

2009-06-29T13:39:00.000-07:00

Barcelona In Athens Festival: Ojos De Brujo + Palyrria & Kumar
Θέατρο Λυκαβηττού, Αθήνα 22/06/20009

Όλα δείχνουν πως το φεστιβάλ Barcelona In Athens έχει γίνει θεσμός στα εγχώρια συναυλιακά δρώμενα, φέρνοντας τον νέο ήχο της ισπανικής μητρόπολης στο «υποψιασμένο» κοινό της δικής μας. Αν και τα μηνύματα που λάμβανα από τους γύρω μου, καθώς και η ανταπόκριση από τη Θεσσαλονίκη, έδειχναν πως τα πράγματα δεν θα πήγαιναν πολύ καλά φέτος (no money – no honey) αυτό που συνέβη στο θέατρο του Λυκαβηττού ήταν μια ευχάριστη έκπληξη...

Το κοινό (απ’ όσο μπόρεσα να υπολογίσω γύρω στα 2500 άτομα), από νωρίς συγκεντρωμένο μπρος στη σκηνή, υποδέχθηκε τον Κουβανό rapper Kumar, ο οποίος παρουσίασε μέρος από το πρώτο του άλμπουμ Pelicula De Barrio, με τη συνοδεία μελών των Ojos De Brujo. Καταιγιστικός, αεικίνητος και με εντυπωσιακή τεχνική, κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις, καθώς το μίγμα ragga - hip hop που παρουσίασε αποδείχθηκε τουλάχιστον ξεσηκωτικό. Έχω την αίσθηση ότι ο Kumar γρήγορα θα βρει το κοινό του στη χώρα μας. Η δε παρουσία του ήταν πολύ χαρακτηριστική και στη συνέχεια της βραδιάς.

Κατόπιν ανέβηκαν στη σκηνή οι Palyrria και αυτό που παρουσίασαν ήταν για μένα μιας πρώτης τάξεως έκπληξη. Τους έχω δει στο παρελθόν κάμποσες φορές, αλλά την Τετάρτη φάνηκε πως το συγκρότημα βρίσκεται στην καλύτερη φάση του. Από πλευράς ήχου έχουν γίνει πολύ up-tempo και εξωστρεφείς, ενώ η παρουσία του ιδιαίτερα επικοινωνιακού rapper και της εντυπωσιακής χορεύτριας ήταν σημαντικοί παράγοντες ανανέωσης. Η παράσταση των Palyrria ήταν, όπως οι ίδιοι δήλωσαν, ένα ταξίδι των παιδιών της πόλης στην ελληνική φύση, κάτι που πραγματοποίησαν με τον καλύτερο τρόπο. Ο παραδοσιακός ήχος της λύρας, της γκάιντας, του νταουλιού και του κλαρίνου βρέθηκε πλάι-πλάι με τον ηλεκτρονικό ήχο του σήμερα. Η συμμετοχή επίσης του Kumar σε ένα τραγούδι που έγραψαν μαζί για τα πρόσφατα Δεκεμβριανά, έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής από τους παρευρισκόμενους στον Λυκαβηττό, ενώ χαμός έγινε με τον διάσημο πλέον "Ικαριώτικο"

μια ιστορία...αγάπης;

2009-06-22T13:49:00.000-07:00

andrew bird "lull"
animation: lisa barcy

το limoncello μου

2009-06-15T15:19:00.000-07:00

4 λεμόνια
1/2 λίτρο ρακί ή eau de vie
3/4 λίτρου νερό
500 γρ. ζάχαρη κατά προτίμηση από ζαχαροκάλαμο
(σκουραίνει λίγο το χρώμα αλλά γευστικά είναι πολύ πλουσιότερο).

Σε μισό λίτρο ρακί βάζουμε την φλούδα -χωρίς το άσπρο- από τα 4 λεμόνια και τον χυμό από τα δύο.
Το αφήνουμε σε σκιερό μέρος, σε γυάλινο βάζο που κλείνει καλά, για 12 μέρες. Προσθέτουμε μια τρυφερή πράσινη κορυφούλα από τρία φυλλαράκια λεμονιάς και το αφήνουμε για τρεις μέρες ακόμα.
Κάνουμε σιρόπι με τη ζάχαρη, το νερό και 2-3 σπόρους κάρδαμο .
Δεν το βράζουμε, το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να μην φαίνεται η ζάχαρη.
Ενώνουμε τα δύο υγρά. Φιλτράρουμε. Φυλάμε το λιμοντσέλο στο ψυγείο.

Ακόμα κι αν δεν έχουμε τις ειδικές κεραμικές κούπες από το Αμάλφι, είναι ένα δροσιστικό digestif ιδανικό μετά τα καλοκαιρινά βραδινά φαγάκια.

just a gigolo

2009-06-08T14:38:00.000-07:00

Solo Monk, from the documentary "Straight no chaser" (1988)

Ιστορίες τοπίου

2009-06-05T15:22:00.000-07:00

Ειρήνη Γκόνου,τελετουργικό ένδυμα του Δία της Βροχής, χαρτί, μελάνι, γάζα, ψάθα, 2009

Μίλτος Παντελιάς, δέντρο, ακρυλικό και μολύβι σε χαρτί, 2009

Έκθεση στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου,
στο Ηράκλειο Κρήτης

από 9 έως 23 Ιουνίου 2009

"...Κάθε «όψη» του τοπίου έχει και την ιστορία της: φανερώνει το δέος και το σεβασμό του ανθρώπου προς τη φύση –που του εξασφαλίζει την επιβίωση- τους τρόπους που επέλεξε για να την κατακτήσει –ώστε να επιβιώσει ευκολότερα και ασφαλέστερα- και τέλος την άλογη και ολοκληρωτική επιβολή του –για να πετύχει τη μέγιστη εκμετάλλευση της φύσης τον παρόντα χρόνο, χωρίς συναίσθηση του τι αυτό σημαίνει για το αύριο και τις επόμενες γενιές..."

Η έκθεση περιέχει πλούσιο οπτικο-ακουστικό υλικό –φωτογραφίες και βίντεο- και έργα τέχνης από 40 περίπου καταξιωμένους καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία, καθώς και εκτενές τεκμηριωτικό υλικό. Η επιμέλεια της έκθεσης έγινε από την Λουίζα Καραπιδάκη, ιστορικό τέχνης.

tantot

2009-05-23T06:15:00.000-07:00

tantot je suis tellement epris de l'Autre que j ecris pour lui seul, tantot je n'ecris que pour moi. je m'enferme et j'avale ma solitude toute entiere. le va et vient entre mes syndromes de l'huitre et de la source de vie.

Appel européen

2009-05-20T05:05:00.000-07:00

Chers amis et camarades des universités d’Europe,
http://www.blogger.com/img/blank.gif
Depuis plus de trois mois l’Université française est en lutte.

Pendant plus de mille heures, des milliers de personnes ont tourné place de l'Hôtel de Ville, jadis place de grève, à Paris, pour manifester obstinément leur refus des décrets que veut imposer le gouvernement français aux universités et à la recherche, et plus généralement la loi LRU (Loi relative aux Libertés et Responsabilités des Universités) née du processus de Bologne qui, prenant prétexte de l’harmonisation européenne, vise à faire du savoir une marchandise.

Pour inscrire notre obstination au cœur des élections européennes, nous tournerons jour et nuit du 1er au 7 juin à Paris et vous invitons à nous y rejoindre pour manifester la véritable harmonisation de l’Europe de la connaissance et de la culture que nous souhaitons. Nous vous accueillerons plus particulièrement le vendredi 5 juin pour en débattre ; prévenez-nous de votre venue : rondeinfinie@gmail.com

Site : http://rondeinfinie.canalblog.com/

dusminguet recreo

2009-05-18T04:43:00.000-07:00

"...je vais parler de l'intuition d'origine magique, archaique selon laquelle il y a des choses et meme des phenomenes qui sont ce qu'ils sont et comme ils sont parce qu'en un certain sens ils sont aissi et peuvent etre un autre phenomene ou une autre chose et que l action reciproque d'un ensemble d'elements qui se presente de facon heterogene a l intelligence non seulemnt peut declancher des interactions analogues dans d'autres ensembles, apparement dissocies du premier(...), mais qu'il existe une identitee profonde entre l'un et l'autre ensemble, pour aussi scandaleux que cela paraisse a l'intellect..."

le tour du jour en quatre-vingt mondes, julio cortazar

καλή εβδομάδα!

ένα ποίημα

2009-05-15T11:59:00.000-07:00

Ανοιξη και κανείς δεν μπορεί να κάτσει ήσυχα
μ'όλα τα μηνύματα που φτάνουν.

Βγαίνουμε έξω σαν να προυπαντήσουμε επισκέπτες
άγρια τριαντάφυλλα τις μέντες δίπλα στο νερό.

Ενας κόμπος σφιχτός χαλαρώνει.
Κάτι που πέθανε το Δεκέμβρη
σηκώνει το κεφαλάκι του κι ανοίγει.

Δέντρα η συγκέντρωση της φυλής!
Ποιός τα βγάζει πέρα
με τέτοια συνάθροιση;

Μπροστά σε τέτοια δύναμη
ο άνθρωπος είναι κρεμμύδι για το μαγείρεμα
σκνίπα που διώχνεις με το χέρι.

Από την ποίηση του Ρουμί, απόδοση Βίκος Ναχμίας, εκδόσεις Ντέφι

imago dixit στο Athens video festival

2009-05-13T09:18:00.000-07:00

Imago Dixit is an interactive installation incorporating sound design, real-time gesture capture and painting.
The footage was shot at the opening day of the exhibition at Alef Gallery, Athens, Greece, 10 March 2009.

το δικό μου hijab-mon hijab a moi

2009-05-09T11:43:00.000-07:00

hijab είναι το ουσιαστικό της τριφθόγγου ρίζας hajaba που σημαίνει καλύπτω με πέπλο, τυλίγω, κρύβω από τα βλέμματα. Κατά συνέπεια εννοιολογικά το hijab ορίζεται ως η κάλυψη με πέπλο, η μαντίλα, αλλά και το άβατο στη θέαση, το φυλαχτό.

ο ατέρμονος γύρος των ανένδοτων συμπλήρωσε 1000 ώρες!

2009-05-04T13:27:00.000-07:00

Depuis mille heures, nous tournons place de Grève, jour et nuit, comme nous l’avions annoncé lorsque nous sommes venus y déposer notre ultimatum, le 16 mars.

Depuis mille heures, des enseignants chercheurs, des chercheurs, des personnels biatoss, des étudiants, les IUFM, des artistes, des citoyens ayant à coeur de défendre l’indépendance de la pensée, marchent jour et nuit pour manifester leur refus de la LRU.

Depuis mille heures, ce sont plusieurs milliers de personnes qui se sont succédé en place de grève, issues de toutes les universités d’Ile de France, et parfois même de province, de toutes les disciplines. Des universitaires que la loi LRU voudrait placer en concurrence les uns avec les autres témoignent, ici, de leur entière solidarité, de cette idée d’une communauté que les tenants du marché ne sauraient ni admettre ni peut-être même comprendre. Depuis mille heures, nous avons défendu une idée de l’université ouverte sur l’avenir, populaire, démocratique, tout entière vouée à sa mission qui est de former des générations d’étudiants et de contribuer à la création de savoirs nouveaux.

Aujourd’hui, alors que la mille-et-unième heure vient de passer, force est de constater que le gouvernement n’a rien voulu entendre de nos revendications. Il s’est entêté à tenir une posture idéologique qui admet pour seul prédicat la rentabilité immédiate, qui stigmatise le risque de la pensée comme un luxe inutile et toutes libertés de recherche comme autant de privilèges. Aux négociations, ce gouvernement a préféré s’en tenir à la menace et au mensonge.

Mais à trop vouloir affirmer que tous les problèmes sont résolus et que le mouvement des universités s’essouffle, cette politique de communication a perdu toute crédibilité. Et c’est ici la première victoire de notre ronde infinie des obstinés et du mouvement universitaire. Depuis plus de mille heures, y ont tourné des universitaires dont certains assumaient une grève totale de leur service enseignant, tandis que d’autres substituaient aux cours habituels des séminaires de grève, et que d’autres encore, en raison de la préparation de concours, apportaient à leurs étudiants la totalité des enseignements dont ils pouvaient avoir besoin. Cette hétérogénéité n’a jamais occasionné la moindre dissension parmi nous, et la ronde a permis à chacun de marquer sa détermination, de s’inscrire dans un mouvement de résistance face à une politique que tous condamnent avec la même fermeté.

La ronde infinie des obstinés, en convergence avec tous ceux qui luttent contre ces décrets, témoigne de notre engagement à obtenir leur abrogation, et dès maintenant à en refuser l’application. Les maquettes de mastérisation continueront de tourner dans l’infini de notre refus et les modulations de service se dissoudront dans notre commune obstination. Au silence des gouvernants, la ronde infinie des obstinés oppose le flux permanent de nos paroles. Et sous chacune de ces paroles, c’est un nouvel acte contre cette politique qui est inventé.

À travers ces mille heures de marche ininterrompue, c’est bien une résistance qui s’est engagée. Et cette résistance s’exercera jusqu’à ce que le gouvernement apporte des réponses à la mesure de la crise profonde qu’il a provoquée par la LRU, et jusqu’à ce qu’il ouvre de véritables négociations.

Non seulement la ronde infinie des obstinés n’est pas prête de se dissoudre, mais elle compte bien intensifier son action, se trouver de nouveaux terrains d’application et de nouvelles déclinaisons temporelles de l’infini.

A l’issue de ces mille heures, c’est donc un second ultimatum que nous posons aujourd’hui. Aucun des quatre points qui ont suscité notre présence place de grève n’a reçu de réponse satisfaisante. La ronde infinie des obstinés tout au long du mois de mai déclenchera donc autant de rondes intempestives que cela sera nécessaire, à Paris comme en Province. Que nos ministres de tutelle le sachent, notre marche lancinante et déterminée n’est pas prête de rompre. Elle entre dans une dynamique centrifuge, elle réapparaîtra plus massive et intempestive et s’associera plus encore aux autres secteurs en lutte.

Ainsi, si le 1er juin, aucune avancée significative de nos revendications n’est constatée, la ronde infinie des obstinés s’invitera dans le débat des élections européennes. De toutes les universités, nous convergerons vers un nouveau point de ronde et nous reprendrons notre marche, jour et nuit, pour rappeler à l’opinion le peu de cas que ce gouvernement fait de l’université et de notre avenir à tous.

Nous serons présents à cet appel car, tous, nous sommes intensément obstinés et l’infini est de notre côté.

Text et photos: Blog de la Ronde Infinie des Obstinés

tadao ando

2009-05-03T14:54:00.000-07:00

Τα σχέδιά μου φυτρώνουν στο μυαλό μου. Είναι δέντρα και όχι αστραπές. Πάντα έχω μια γενική ιδέα που σιγά σιγά βγάζει κλαδιά και γίνεται κτήριο.

Πιστεύω ότι η δημιουργία είναι θέμα επιμονής και θέμα λογικής τεκμηρίωσης.της κάθε ιδέας. Δηλαδή η δημιουργία περιλαμβάνει τη σύλληψη μιας ιδέας, αλλά και τη λογική επεξεργασία της αρχικής σύλληψης.

Η αρχιτεκτονική του χώρου είναι σαν την αρχιτεκτονική των ανθρώπινων σχέσεων. Αν πάρει κάποιος τις ανθρώπινες σχέσεις, θα δει ότι εκείνες που αντέχουν στον χρόνο χαρακτηρίζονται από σωστές αποστάσεις μεταξύ των ψυχών που προσπαθούν να ζήσουν επικοινωνώντας.

Κανένα πανεπιστήμιο δεν έβγαλε ποτέ ανθρώπους με φαντασία , με σκέψη. Το πανεπιστήμιο είναι ενάντια στη σκέψη, η μάθηση είναι μια λειτουργία που δεν απαιτεί ιδιαίτερο στοχασμό. Για να παράγεις, όμως, η σκέψη είναι αναγκαία.

Από την συνέντευξη που έδωσε ο Ταντάο Άντο στον Θανάση Λάλα για το περιοδικό FAQ

Tadao Andō né a Ōsaka le 13 septembre 1941, est un architecte japonais.
Il décide d'apprendre l'architecture, mais en autodidacte, ce qui est rarissime au Japon. Il achète des livres chez les bouquinistes et est fasciné par un ouvrage consacré à Le Corbusier.
De 1963 à 1969, il voyage. Sans beaucoup d'argent, il prend les moyens de transport sans ticket, il marche beaucoup à pied nus. En 1965, Tadao Andō décide de rendre visite à Le Corbusier. Il prend le bateau à Yokohama, puis gagne Pékin ou il prend le transsibérien. Il arrive à Paris, quelques jours après la mort de Le Corbusier. Il visite ses bâtiments, le Pavillon suisse de la Cité internationale universitaire de Paris, la Villa Savoye à Poissy qui tombe alors en ruines. À Marseille, il visite la cité radieuse de Marseille.
En 1985 il reçoit la médaille Alvar Aalto. En juin 1995, Tadao Andō est le troisième Japonais à recevoir le prix Pritzker d'Architecture, sorte de prix Nobel d'Architecture, deux ans après Fumihiko Maki récompensé en 1993. Kenzō Tange l'avait reçu en 1987. Il est lauréat du Prix de Kyōto en 2002.
Profondément marqué par le tremblement de terre de Kōbe, survenu en janvier de la même année, et qui avait touché en particulier le quartier de ses premières réalisations, il offre tout son prix aux orphelins de la ville. Il collecte des fonds pour améliorer la qualité de la reconstruction, car les habitations bon marché de la ville, construites au mépris des règles de l'art, ont été particulièrement meurtrières.

σάρκινος λόγος

2009-04-30T23:53:00.000-07:00

Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω.
Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα.
Καλυμένη ἀπ᾿ τὰ μαλλιά ὡς τὰ νύχια τῶν ποδιῶν μὲ σκοτεινὸ διάφανο πέπλο
διάστικτο ἀπ᾿ τοὺς ἀσημένιους στεναγμοὺς ἐαρινῶν φεγγαριῶν.
Οἱ πόροι σου ἐκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ἰμερόεντα.
Ἀρθρώνονται ἀπόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιὲς ἐκρήξεις ἀπ᾿ τὴ πράξη τοῦ ἔρωτα.
Τὸ πέπλο σου ὀγκώνεται, λάμπει πάνω ἀπ᾿ τὴ νυχτωμένη πόλη μὲ τὰ ἠμίφωτα μπάρ,
τὰ ναυτικὰ οἰνομαγειρεῖα.
Πράσινοι προβολεῖς φωτίζουνε τὸ διανυκτερεῦον φαρμακεῖο.
Μιὰ γυάλινη σφαῖρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία τῆς ὑδρογείου.
Ὁ μεθυσμένος τρεκλίζει σὲ μία τρικυμία φυσημένη ἀπ᾿ τὴν ἀναπνοὴ τοῦ σώματός σου.
Μὴ φεύγεις. Μὴ φεύγεις. Τόσο ὑλική, τόσο ἄπιαστη.
Ἕνας πέτρινος ταῦρος πηδάει ἀπ᾿ τὸ ἀέτωμα στὰ ξερὰ χόρτα.
Μιὰ γυμνὴ γυναῖκα ἀνεβαίνει τὴ ξύλινη σκάλα κρατώντας μιὰ λεκάνη μὲ ζεστὸ νερό.
Ὁ ἀτμὸς τῆς κρύβει τὸ πρόσωπο.
Ψηλὰ στὸν ἀέρα ἕνα ἀνιχνευτικὸ ἑλικόπτερο βομβίζει σὲ ἀόριστα σημεῖα.
Φυλάξου. Ἐσένα ζητοῦν. Κρύψου βαθύτερα στὰ χέρια μου.
Τὸ τρίχωμα τῆς κόκκινης κουβέρτας ποὺ μᾶς σκέπει, διαρκῶς μεγαλώνει.
Γίνεται μία ἔγκυος ἀρκούδα ἡ κουβέρτα.
Κάτω ἀπὸ τὴ κόκκινη ἀρκούδα ἐρωτευόμαστε ἀπέραντα,
πέρα ἀπ᾿ τὸ χρόνο κι ἀπ᾿ τὸ θάνατο πέρα, σὲ μιὰ μοναχικὴ παγκόσμιαν ἕνωση.
Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Ἡ ὀμορφιά σου μὲ τρομάζει.
Καὶ σὲ πεινάω. Καὶ σὲ διψάω. Καὶ σοῦ δέομαι: Κρύψου.

εκ παραλλήλου από την Αλεξανδρούπολη

2009-04-28T15:29:00.000-07:00

για λίγες μέρες ακόμα.

ο ατέρμονος γύρος των ανένδοτων

2009-04-21T13:54:00.000-07:00

Περνώντας αυτές τις μέρες έξω απ’ το δημαρχείο του Παρισιού, δεν μπορείς παρά να σταθείς μπροστά σ’ ένα παράξενο θέαμα: μια ομάδα ανθρώπων -άλλοτε λίγοι, άλλοτε πολλές δεκάδες- που περπατούν διαρκώς ο ένας πίσω απ’ τον άλλο, σε σχήμα κύκλου, κρατώντας σημαίες με το σήμα της κατάληψης ή πλακάτ με συνθήματα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη αποδιάρθρωση των γαλλικών πανεπιστημίων. Είναι ο «ατέρμονος γύρος των ανένδοτων», μια πρωτότυπη μορφή διαδήλωσης που εγκαινιάστηκε από απεργούς και φοιτητές του πανεπιστημίου Paris 8 στις 23 Μαρτίου κι επεκτείνεται διαρκώς.

Βασική ιδέα της εκδήλωσης, που αντλεί την έμπνευσή της από αμερικανικές κινητοποιήσεις του ΙΘ΄ αιώνα: η κυκλική πορεία δεν σταματάει ποτέ, μέρα και νύχτα, μέχρι την τελική νίκη. Η προσέλευση είναι εν μέρει οργανωμένη, με μέλη που εγγράφονται (ατομικά ή συλλογικά) μέσω διαδικτύου αναλαμβάνοντας να βαδίσουν κάποιες συγκεκριμένες ώρες, κι εν μέρει ανοργάνωτη, από περαστικούς που μπαίνουν αυθόρμητα σ’ αυτό τον περίεργο, ανυπότακτο χορό.

Προορισμένος να τραβήξει την προσοχή του κόσμου σ’ αυτό το πολυσύχναστο τουριστικό σημείο της πόλης, αλλά και ν’ αποδείξει θεατρικά την αντοχή του κινήματος απέναντι σε μια κυβέρνηση αποφασισμένη να το «κουράσει», ο αεικίνητος κύκλος συνδυάζεται με ποικίλες μορφές προπαγάνδας (από τη διανομή προκηρύξεων ώς την κουβέντα με τους περαστικούς, ιδίως αργά τη νύχτα) κι επιβεβαιώνει δεσμούς συντροφικότητας που οικοδομήθηκαν ή επιβεβαιώθηκαν στη διάρκεια του αγώνα. Οπως πληροφορούμαστε μάλιστα από τη σχετική ιστοσελίδα, αυτή η πρωτότυπη μορφή πάλης βρήκε μιμητές σε μια σειρά πόλεις, από τη Λιόν και το Πουατιέ ίσαμε τις μακρινές γαλλικές Αντίλλες.

'Ολα όσα αφορούν τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των γαλλικών πανεπιστήμιων στον ιό της ελευθεροτυπίας:
http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090412.htm
καιστον δικτυακό τόπο του «ατέρμονου γύρου των ανένδοτων»:
http://rondeinfinie.canalblog.com.

Πάμε Αλεξανδρούπολη;

2009-04-04T09:48:00.000-07:00

Είστε όλοι καλεσμένοι!!!

juliao sarmento

2009-03-31T12:56:00.000-07:00

"when we perceive a thing to be beautiful, it is because we instinctively recognize the rightness of the thing. this means we have revealed to us a glimpse of something essentially of the fibre of our own nature... a flash of truth stimulates us, and we have a vision of harmonies not understood to-day, though perhaps to be to-morrow."

(text from frank lloyd wright circa 1910, from frank lloyd wright essential texts, edited by robert twombly).

ένα ραδιοφωνάκι

2009-03-27T07:04:00.000-07:00

Découvrez mondomix.com le magazine des musiques en couleurs!

ημέρα Ποίησης και χρονιά Ρίτσου

2009-03-22T14:06:00.000-07:00

Στοιχεία Ταυτότητος

Xρονολογία της γέννησής μου πιθανόν το 903 π.X. -
εξίσου πιθανόν
το 903 μ.X. Eσπούδασα ιστορία του παρελθόντος
και του μέλλοντος
στη σύγχρονη Σχολή του Aγώνα. Eπάγγελμά μου:
λόγια και λόγια, - τι νά 'κανα; Pακοσυλλέκτη με
είπαν. Kαι τώντι.
Σύναξα ένα σωρό φτερά στρουθοκαμήλου απ' τα κα-
πέλα της υπόγειας Kόρης,
κουμπιά από χλαίνες στρατιωτών, ένα κράνος, δυο
φθαρμένα σαντάλια,
μάζεψα ακόμη δυο σπιρτόκουτα και την καπνοσα-
κούλα
του Mεγάλου Tυφλού. Στο Ληξιαρχείο, τα τελευταία
χρόνια, μού δωσαν
την πλέον απίθανη χρονολογία της γέννησής μου: 1909.
Bολεύτηκα μ' αυτήν, και μένω. Tέλος,
το 3909 κάθισα στο σκαμνί μου να καπνίσω ένα τσι-
γάρο. Tότε
κατάφτασαν οι κόλακες· με προσκυνούσαν· μου περ-
νούσαν στα δάχτυλα
λαμπρά δαχτυλίδια. Oι ανίδεοι δεν ξέραν
πως τά 'χα φτιάξει εγώ με τ' άδεια τους φυσίγγια πού
'χαν μείνει στους λόφους.
Γι' αυτό ακριβώς, για την ωραία τους άγνοια, τους
αντάμειψα πλούσια
με αληθινά πετράδια και διπλάσιες κολακείες. Πάντως
το μόνο σίγουρο: τόπος της γέννησής μου: η Άκρα
Mινώα.

ZERU ZERU - ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤA

2009-03-16T07:51:00.000-07:00

Επίσημη Συμμετοχή στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Τρίτη 17 Μαρτίου 2009 Cine Ολύμπιον

· Πρώτη Τηλεοπτική Προβολή - Τετάρτη 18 Μαρτίου, 22:00, στη ΝΕΤ

Ένα ξέφρενο ανθρωποκυνηγητό έχει ξεσπάσει στην ειρηνική Τανζανία. Κυνηγοί κεφαλών δολοφονούν και ακρωτηριάζουν Αλμπίνο για να πάρουν τα μέλη τους.

Σύμφωνα με την παρανοϊκή δεισιδαιμονία που καλλιεργήθηκε από τους 161.000 μάγους της χώρας, τα μέλη του σώματος όσων γεννήθηκαν χωρίς μελανίνη στο δέρμα, φέρνουν καλοτυχία και πλούτο!

Ένα εμπόριο φρίκης ανθρώπινων μελών έχει στηθεί και εξαπλώνεται σα φωτιά και στις γειτονικές χώρες. Οι Αλμπίνο σφαγιάζονται σα ζώα. Είναι οι Zeru Zeru, ο «Κανένας», τα «Φαντάσματα».

Video Color 55’ / Γλώσσες: Σουαχίλι & τοπικές διάλεκτοι / Υπότιτλοι: Ελληνικά, Αγγλικά / Εικόνα: 16:9 / Ήχος: Dolby Digital Stereo

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια έρευνα & Οργάνωση θέματος: Νίνα Μαρία Πασχαλίδου / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Οργάνωση, Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Συντονισμός, Επιμέλεια Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος / Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρώκου / Δημοσιογραφική Επιμέλεια Ιστοσελίδας: Αποστόλης Καπαρουδάκης / Γραφικά: Σάκης Παλπάνας / Μία παραγωγή της Small Planet για την © ΕΡΤ 2008 - 2009

Ο gentry morris

2009-03-15T05:14:00.000-07:00

Gentry Morris ~ 'The Waltz' Music Video

Gentry Morris is a name that is easy to remember, and so is the music that he makes. This 26 year old songwriter hails from south Georgia but through the years has picked up roots several times. Having spent the last 5 years of his young life sharpening and defining his unique sound in the musical melting pot that is Nashville, Tennessee, Morris has the battle scars and the hits to move on to bigger and better things.
Gentry is now residing in Belfast, Northern Ireland where he is spreading his music to a European fan base and winning over the crowds at every show. Morris has a gift for creating memorable songs with an emotional range that can take the listener from a sunny day in the park to a dreary Sunday evening drive through the fog.
He strives to create a unique and individual sound, and creativity flows from every word he speaks, seldom does he ever write a hook that won’t stop you flat in your tracks. With plans for a new full length album in the works and support slots for some of the UK most promising new artists Gentry is definitely a name to remember because you are sure to be hearing more from this bright new talent!

Ένα πολύ τρυφερό μουσικοεικαστικό διάλειμα!!!

H εικόνα που λέει

2009-03-04T00:37:00.000-08:00

Και αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τον καλλιτέχνη, προηγούμενες δραστηριότητες κλπ, χτυπάτε εδώ:

http://www.stefanosrokos.gr/

Εμένα προσωπικά... μου λέει!!!

ο χαμένος κόσμος του Soly Cissé

2009-02-28T10:30:00.000-08:00

Soly Cissé: A Lost World

"The artist Soly Cissé likes to laugh. And he has every reason to do so. After all, at age 39 he is among his country Senegal’s internationally best-known artists. He represents his country at major exhibitions and biennials all over the world, for example in São Paulo, Havana, and of course Dakar, the city in which he was born in 1969 and in which he still lives today. His works have also been seen several times in Europe. He has had solo exhibitions at the Luiggi Pecci Museum in Prato, Italy, at the Rautenstrauch-Joest Museum in Cologne, at the maerzgalerie in Leipzig, at the Galerie La Trace in Paris, and currently, until December 20, at the Galerie Dany Keller in Munich, where he is showing paintings, drawings, and pastels under the title "Existences".

If one takes a closer look at this exhibition, one has trouble believing in the cheerful and happy person, Soly Cissé. What he shows us in these pictures is no longer an ideal world, but a lost, doomed world. The increase in catastrophes gives humanity a bitter foretaste of the end. Cissé is especially solicitous of the animals, because he has had a very close relationship to them since his childhood, but in accordance with the traditional rules of his religion can no longer touch them as an adult if he doesn’t want to be rendered impure. But to remain close to them anyway, he paints them, not as specific individuals, but rather as they come to his mind. For this reason, in his pictures, they often resemble fabulous creatures more than the living animals we know from biology. He paints them with their muzzles opened wide in fear and their teeth bared, so that one almost hears their wailing – for example, in the large picture "Victims of Inundation", in which masses of water sweep everything away. In this case, it was a flood with terrible consequences for people and animals in Dakar three years ago. This showed him once again that the world is moving in a direction that can no longer be steered. He wants to draw our attention to this in his art. So despite all his cheerfulness, Soly Cissé has a very serious message.

But he is not interested solely in environmental disasters. He is also concerned about the loss of what makes his own little world lovable and worth living in. This includes tradition, which gives people’s lives a rhythm and orders their living together. It sets limits, which results in respectful dealings with each other. Today, by contrast, Cissé makes out great insecurity, especially among young people. Especially in a city of millions, like Dakar, they are exposed to so many influences that they can hardly find anything to hold onto. His drawing "Lost World" shows their lack of chances. These young people seem naked, exposed, disoriented, and distorted. They live on the street like animals and have no stability..."

Hanne Weskott
Studied Art History; works as a freelance curator, journalist, and art critic in Munich, Germany.

mon amie la rose

2009-02-19T06:51:00.000-08:00

On est bien peu de choses. Et mon amie la rose me l'a dit ce matin. A l'aurore je suis née, baptisée de rosée. Je me suis épanouie. Heureuse et amoureuse. Au rayon du soleil.
Je me suis fermée la nuit. Me suis reveillée vieillie. Pourtant j'etais trés belle. Oui j'etais la plus belle. Des fleurs de ton jardin.

Ou est bien peu de choses. Et mon amie la rose me l'a dit ce matin. Vois le dieu qui m'a faite. M'a fait courber la tête.
Et je sens que je tombe. Et je sens que je tombe mon coeur est presque nu j'ai le pied dans la tombe. Déjà je ne suis plus. Tu m'admirais que hier et je serais poussière. Pour toujours demain.

On est bien peu de choses. Et mon amie la rose morte ce matin. La lune cette nuit, a veillé mon amie. Moi en rêve j'ai vu. Eblouissant les nuits.
Son âme qui dansait. Bien-au déjà du vu. Et qui me sourait. Croit celui qui peut croire. Moi j'ai besoin d'espoir. Sinon je ne suis rien.

On est bien peu de choses et mon amie la rose me l'a dit ce matin. Vois de dieu qui m'a faite. M'a fait courber la tête. Et je sens que je tombe.
Et je sens que je tombe mon coeur est presque nu. J'ai le pied dans la tombe. Déjà je ne suis plus. Tu m'admirais que hier. Et je serais poussière. Pour toujours demain.

ένας εξερευνητής-μια χώρα: jean marie drot-alberto giacometti

2009-02-14T06:28:00.000-08:00

http://www.ubu.com/film/drot.html

ένα πολύ αγαπημένο γιουτουμπάκι

2009-02-12T13:53:00.000-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=DC9ZGZB4_Gc

Μπράβο Ηλία!!!!!!

a song

2009-02-10T15:11:00.000-08:00

1.
When shadows slow down
I put your portrait in a jasmine dream
Leaden Mountain
Crimson sea
Your dreams like a poppy rain
Asphodel’s mind
In a cloudy field

The moon, tears on your fingertips
Clumsy butterfly
Sweep the pollen from your tiny lips
And go back on your scroll print

I’ll take care of you
I’ll take care of you
Crazy violet
I’ll take care of you

Since,
A cruel destiny with a magic wand
Tangled up the threads of your mind
In a ball.

2.
On a single bed
There is a lake,
Sound birds on
Memory flakes
Feather leaves
And
Marigold waves

A single house
Cruises over
Sparkling fields,
Sparrow nest
On a climbing rose
Shallow breath

I cry
A redbreast cry
And I cry
Missing you

3.
A single man
The race of the raining sky
A dragonfly
On a crystal jar
Ruby fears
On a Libra mind

And I cry
Missing you

Igo