Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

aujourd'hui 20 octobre 2007



"...il ne reste de Khawla sur les schistes de Thahmad que de vestiges,

qui remontent comme un reste de tatouage sur le dos de la main.



...comment interroger des permanences sourdes, au language indinstinct,
remises a nu?




...j'y fis halte en un petit crepuscule pour l'interroger, mais rien ne m'a repondu.


...brise d'est porteuse d'une odeur de giroffle".

(extraits de poesie ante islamique)


...et ces images restent encore actuelles.








3 σχόλια:

abttha είπε...

ποιος να τολμήσει να μιλήσει για 'τζαχιλίγια', άγνοια, μπρος σε τέτοιο γνόφο αγνωσίας; ε; μου λέτε;
ποιος να πει πόσο μεγάλο ήταν το ταξίδι τους, για να σταματάνε πάντα σε διαλυμένες ακροπόλεις πάνω στο σώμα της ερήμου που είναι το δικό τους σώμα!

το μοιρολόι του πλανήτη γη στο στόμα του ταξιδιώτη, αυτό είναι η προϊσλαμική ποίηση!

chirine nour είπε...

το σχόλιο σου abtthoula μου είναι ότι αισθανόμουνα διαβάζοντας τους ποιητές της "τζαχιλίγιας" και δεν είχα τις λέξεις να ονομάσω.

σ΄ευχαριστώ, έντυσες με σώμα mes pensees en vapeur.

chirine nour είπε...

όπως λέει και ένας φίλος ποιητής " έβαλες δάκρυ στο κλάμα μου".