De Materia Magica

Μια σπάνια εμπειρία συστηματικής μελέτης και μετουσίωσης της ανθρωπολογίας της Τέχνης σε εικαστική πράξη προσφέρει η νέα έκθεση της Ειρήνης Γκόνου De Materia Magica, η οποία εγκαινιάζεται στην Evripides Art Gallery την Πέμπτη 1^η Μαρτίου 2018 στις 20:00 και θα διαρκέσει έως τις 24 Μαρτίου 2018.

Ο τίτλος της έκθεσης De Materia Magica αποτελεί παράφραση του γνωστού έργου βοτανολογίας και φαρμακολογίας του Διοσκουρίδη De materia medica που καταγράφει τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών της Μεσογείου και αποτέλεσε πηγή άντλησης πολύτιμων πληροφοριών για την ανθρωπολόγο-εικαστικό.

Στα έργα της Ειρήνης Γκόνου τα πανιά και τα χαρτιά είναι εμποτισμένα με φυτικές βαφές. Είναι το ίδιο φυτό που συγχρόνως βάφει και θεραπεύει. Παράλληλα, στον ίδιο γεωγραφικό χώρο και κυρίως στις χώρες της Νότιας Μεσογείου η γραφή θεωρείται ότι έχει μαγική δύναμη και προστατευτικές ιδιότητες. Xρωματισμένο με τα αποστάγματα από φυτικές ύλες και τις προστατευτικές ιδιότητες από τα “γραμμένα” καλάμια, το αποτρεπτικό πανί μετατρέπεται σε ένα είδος προστατευτικής ασπίδας που κρατάει μακριά κάθε είδους κακές προθέσεις. Τα μεγάλων διαστάσεων αυτά έργα αιωρούνται στον χώρο αναδεύοντας πρωτόγονους φόβους και αγωνίες της συλλογικής μνήμης που καλούνται να κατευνάσουν.

Βιβλία-φυλαχτά, «γραμμένοι» καρποί, μια κηρωμένη πινακίδα, μαγικές κούπες με limoo amani, ένα φύλλο φοίνικα με γραφές, υφασμάτινες θήκες αρωματικής ρητίνης με αποτρεπτικές ιδιότητες, το nyama και διάφορα άλλα μικρά αντικείμενα πλαισιώνουν την έκθεση με το αινιγματικό τους περιεχόμενο αφήνοντας ανοιχτή την εκδοχή για προσωπικές εικασίες και ερμηνείες.

Στο εισαγωγικό σημείωμα του καταλόγου της έκθεσης που υπογράφει ο Γιώργης Μαγγίνης, Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη, διαβάζουμε για το έργο της καλλιτέχνιδας:

«Η Ειρήνη Γκόνου δεν παύει να μας ξαφνιάζει με το έργο της. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των συνθέσεων και των εγκαταστάσεών της, τα θαμπά χρώματα, η μικρογραφική – για τους περισσότερους ακατάληπτη – γραφή, οι ξεθωριασμένες υφές, τα παλαιωμένα υλικά και η μικρή κλίμακα δεν προϊδεάζουν τον θεατή – ή μήπως τον μύστη; – για τη δύναμη που κατέχουν. Δεν παραπέμπουν σε ένα δεδομένο πάνθεον συμβόλων μήτε αντιστοιχούν στις εγνωσμένες ατραπούς της ιστορίας της τέχνης. Αντίθετα, κινούνται στο επίπεδο της βαθύτερης μνήμης, αναδιφώντας τα αποθέματα προεκκοσμικευμένων βιωμάτων, τότε που ο κόσμος συνολικά αλλά και κάθε κομμάτι του ήταν εμποτισμένα με ιερότητα. Η Ειρήνη Γκόνου κατασκευάζει μία γλώσσα ιερότητας παντρεύοντας υλικά που μοιράζονται ποικίλοι πολιτισμοί, από τις μαγικές κούπες της Παλαιστίνης μέχρι τις σούτρες των οάσεων κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού».

Διάρκεια Έκθεσης: 1 έως 24 Μαρτίου 2018

Evripides Art Gallery

Ηρακλείτου 10 & Σκουφά Κολωνάκι, Αθήνα, 106 73

τηλ: 210 36 15 249, 210 36 15 909, www.evripides-art.gr, info@evripides-art.gr

Ημέρες & Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη - Πέμπτη- Παρασκευή: 11.00 - 20.30

Τετάρτη: 11.00 -17.00 & Σάββατο: 11.00 -16.00, Κυριακή και Δευτέρα: κλειστά

Ο χώρος πληροί τις προϋποθέσεις για την πρόσβαση ΑμεΑ.

H Ειρήνη Γκόνου γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε γλυπτική στην Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts και στην Ecole Nationale Supérieure des Arts Décoratifs στο Παρίσι, όπου παρέμεινε εργαζόμενη για έντεκα συνεχή χρόνια. Στην Αθήνα παρακολούθησε ελληνική παλαιογραφία στο Ιστορικό και Παλαιογραφικό Αρχείο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης.

Έχει πραγματοποιήσει τριάντα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Νορβηγία, Τουρκία και Αίγυπτο και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και συναντήσεις τέχνης στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

το Μεγάλο Γαλάζιο Πανί χάθηκε

 Το Μεγάλο Γαλάζιο Πανί χάθηκε μερικές μέρες μετά τα εγκαίνια της εικαστικής εμπειρίας-διαδρομής της Γαλάζιας Ακολουθίας.

Στις 23 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της εικαστικής εγκατάστασης παρουσία κοινού.

The Big Blue Cloth was lost in the end of June, a few days after the opening of the Blue Procession art experience. The first presentation of the art pilgrimage took place on June 23^rd and was bountifully attended.

The Blue Procession, mapping a metaphorical journey

 Irini Gonou, visual artist

The Blue Procession is an art experience, where the artist as a pilgrim is mapping the metaphorical journey in its proper space during the walking process.

In the realm of the ritual the amuletic aspect of the cloth is reaching its essential property. Equally protective the blue color evokes at the same time the spiritual search in the Mediterranean culture. Tracking the path along with the blue plant dyed cloths attached to the shrubs the protective power of the cloths is extended to join the plant’s natural ability of revival. Individual or collective the “path” is the metaphor of the pilgrim’s inner journey.

The Big Blue Cloth hanging in an alcove of the Byzantine ruin is marking the end of the path. Made out of cotton fabric dyed in blue and other natural materials attached on it, the Big Blue Cloth functions as a big amulet while at the same time is a nod to the annual circle of life, fertility, environmental balance and agriculture, a vital domain of the island’s activities.

The blue procession as an art experience-journey complete the Fantasma art experience and will remain at the site of Kaloritsa from 23/5 up to 28/9/2017.

 

Γαλάζια ακολουθία,  η χαρτογραφία μιας μεταφορικής διαδρομής

 Ειρήνη Γκόνου, εικαστικός

Η Γαλάζια Aκολουθία είναι μία καλλιτεχνική πράξη που λειτουργεί ως συμβολικό προσκύνημα με ένα είδος σήμανσης της διαδρομής στον φυσικό και πνευματικό της χώρο, κατά την διάρκεια του περπατήματος.

Στην περιοχή του συμβολικού η προστατευτική ιδιότητα των υφασμάτων είναι ουσιαστικής σημασίας. Εξ ίσου προστατευτικό το μπλε στον πολιτισμικό χώρο της Μεσογείου, είναι ταυτόχρονα το χρώμα της πνευματικής αναζήτησης.  Ακολουθώντας το μονοπάτι με τα φυσικά βαμμένα μπλε πανιά δεμένα στους θάμνους η ήδη προδιαγραμμένη προστατευτική ιδιότητα του υφάσματος ενδυναμώνεται με την φυσική ικανότητα αναγέννησης των φυτών. Προσωπικό ή συλλογικό το «μονοπάτι» για τον «προσκυνητή»/περιπατητή είναι η αλληγορία της εσωτερικής του διαδρομής.

Το Μεγάλο Γαλάζιο Πανί που κρέμεται σε μια από τις εσοχές του βυζαντινού ερειπίου δηλώνει και το τέλος της «διαδρομής». Φτιαγμένο από βαμβακερό ύφασμα βαμμένο γαλάζιο και άλλα φυσικά υλικά συμβολικά υποδηλώνει την προστασία μέσω της φύσης, μια αναφορά στον ετήσιο κύκλο της ζωής, της γονιμότητας της γης, της περιβαλλοντικής ισορροπίας και της γεωργίας, ζωτικού τομέα της δραστηριότητας του νησιού.

Η Γαλάζια Aκολουθία ως εικαστική εμπειρία-διαδρομή θα παραμείνει στον χώρο της Καλορίτσας από τις 23 Ιουνίου έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2017, πλαισιώνοντας την έκθεση Phantasma που αναπτύσσεται στον Πύργο Μπαζαίου.

Το φρικώδες πρόσωπο της αντίδρασης στη Νάξο

Την Παρασκευή 23 Ιουνίου η εικαστικός Ειρήνη Γκόνου και οι βοηθοί της, Ασπασία Αθανασίου και Θέλκα Μαλάμου, μας οδήγησαν στη διαδρομή της Γαλάζιας ακολουθίας, στο μονοπάτι που ξεκινάει από τον Πύργο Μπαζαίου και φτάνει ως την πλαγιά της Καλορίτσας, στα ερείπια του παλαιού μοναστηριού.

Επρόκειτο για μία καλλιτεχνική πράξη που λειτουργεί ως συμβολικό προσκύνημα με ένα είδος σήμανσης της διαδρομής στον φυσικό και πνευματικό της χώρο, κατά την διάρκεια του περπατήματος.

Ένα μεγάλο γαλάζιο πανί που κρεμόταν σε μια από τις εσοχές του βυζαντινού ερειπίου δήλωνε και το τέλος της «διαδρομής». Φτιαγμένο από βαμβακερό ύφασμα βαμμένο γαλάζιο και άλλα φυσικά υλικά συμβόλιζε τον ετήσιο κύκλο της ζωής, της γονιμότητας της γης, της περιβαλλοντικής ισορροπίας και της γεωργίας, ζωτικού τομέα της δραστηριότητας του νησιού. Εξ ίσου συμβολικά προστατευτικό το μπλε χρώμα στον πολιτισμικό χώρο της Μεσογείου, είναι ταυτόχρονα το χρώμα της πνευματικής αναζήτησης. 

Η εγκατάσταση έγινε με ενημέρωση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και με την έγκριση των ιδιοκτητών των γαιών στις οποίες αναπτύσσεται.

Η πράξη αυτή μαζί με ένα πανό μεγάλων διαστάσεων του καλλιτέχνη Klaus Pfeiffer στερεωμένο σε ιδιόκτητο ερείπιο, συμπλήρωναν στο φυσικό περιβάλλον την εικαστική έκθεση “Phantasma” που λειτουργεί στον Πύργο Μπαζαίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 28 Σεπτεμβρίου 2017, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Νάξου.

Μία εβδομάδα μόλις μετά την έναρξη της «Γαλάζιας ακολουθίας», την Πέμπτη 29 Ιουνίου άγνωστοι αφαίρεσαν τα δυο εικαστικά έργα, παραβιάζοντας ιδιοκτησίες, προκαλώντας ηθική και πραγματική ζημία τόσο στους καλλιτέχνες όσο και στους διοργανωτές.

Η θρασύδειλη, αδικαιολόγητη και βέβηλη αυτή ενέργεια ανώνυμων ατόμων σε αντιπαράθεση επώνυμης, τεκμηριωμένης και οργανωμένης πολιτιστικής δράσης, έρχεται να προστεθεί σε σειρά ανάλογων θρασύδειλων, ανώνυμων πράξεων, όπως η βάρβαρη θανάτωση θαλάσσιων χελωνών, οι οποίες συντελούν στη δυσφήμιση του τόπου μας και στην απειλή του φυσικού μας χώρου.

Αποκαλύπτουν επίσης «διαταραγμένες συμπεριφορές» τις οποίες οφείλουμε όλοι μας, πολίτες και Αρχές να εντοπίσουμε, να απομονώσουμε και να καταδικάσουμε.

Στη κατεύθυνση αυτή παρακαλούμε όσους γνωρίζουν σχετικά να ενημερώσουν τις Αρχές και τους διοργανωτές του Φεστιβάλ Νάξου.

Για το Φεστιβάλ Νάξου

Μάριος Βαζαίος

Ιούλιος 2017

καλοκαιρινό εργαστήρι στη Νάξο

εκείνες τις μέρες

1

Ο πλάτανος

η γυάλινη πόρτα

το ασανσέρ

διάφανοι σωλήνες-κισσοί

σκαρφαλωμένοι στο κρεββάτι

Κυριακή μεσημέρι

ησυχία

2

άσπρο σεντόνι

η σταγόνα που πέφτει

στέρνο που ανεβοκατεβαίνει

με κόπο

3

άσπρο σεντόνι

μάτια κλειστά

ανάσα καλοκαιρινής βροχής

  

4

άσπρο σεντόνι

γκρίζο βλέμμα

γαρμπής

και τα τριζόνια

του Πεδίου του Αρεως

5

ανάσα βαρειά

υγρή

κουρασμένη

η ζωή έξω απ'το γαλάζιο δίχτυ

6

το τριζόνι

ένα αυτοκίνητο τρέχει

στη μεγάλη άδεια λεωφόρο

η νωχελική σταγόνα

7

το τριζόνι του Πάρκου

η σταγόνα πέφτει στο σωλήνα

γίνεται φλέβα

ποτίζει το σώμα

σώμα ακίνητο σαν δέντρο

το δέντρο ο γεννήτορας

  

8

Κυριακή μεσημέρι

από κει

η ανάσα του Πάρκου

με τα δέντρα

από δω

ο πόνος

κουλουριασμένος

στο σεντόνι

9

ο δρόμος

δίνει βαριεστημένα

την καθημερινή του παράσταση

μιά κάτασπρη ρωσίδα

με γαλάζια μάτια

και λίγο φουστάνι

περιμένει το τρόλευ

στάση Πάρκο

δυό δρόμους πιο κει

δυό γκρίζες θάλασσες

ψάχνουν λιμάνι

10

ένας κόμπος στο λαιμό

μάτια υγρά

κι ο πλάτανος

που μας κοιτάζει

  

11

η καλοκαιρινή βροχή

στο δρόμο

στο δέντρο

στο παράθυρο

μέσα μας

  

12

βαρύς γκρίζος ουρανός

γεμάτος βροχή

οι πρώτες σταγόνες

στο τζάμι

μια μύγα

στο κάτασπρο σεντόνι

  

13

που είναι

η πηγή με τ'άστρα

η έρημος

οι αντικατοπτρισμοί;

ένας φοίνικας

στο πουθενά

14

με το κεφάλι ψηλά

στο βρεγμένο πεζοδρόμιο

ανάμεσα σε βιαστικούς

ανθρώπους

κι αυτοκίνητα

καμαρωτό ένα περιστέρι

15

φρτ, βούτηξε στον αέρα

χσς, στο κλαρί της δάφνης

τι τσιμπολογάς

στο πεζοδρόμιο

περιστέρι

που μοιάζει

καλά να ξέρεις

τι είσαι

και τι κάνεις;

  

16

ένα

δύο

τρία

τέσσερα...

τα δεκαοχτώ περιστέρια

της βεράντας

στο ραντεβού

για το ρύζι

μαύρο κολιέ στο λαιμό

και αξιοπρέπεια

17

κάμποι

λιβάδια

δέντρα

ποτάμια

όλα γίναν παρανάλωμα

στο πύρ το εσώτερον

18

ο σφιγμός μου

η σελήνη

οι εποχές του έτους

τα έτη φωτός

και τ'αντίθετο

19

qu'est-ce que

tu m'as dis

ce matin

pivoine de mon jardin?

20

Ένα μικρό μωβ νησί

και δυό μεγάλα άσπρα σύννεφα

κάτω απ'το φτερό

του αεροπλάνου

21

να το νησί μου

γνώρισα τα βουνά του

σκίρτησε η καρδιά μου

Ειρήνη Γκόνου

folia et plumae

Φτιαγμένα από χειροποίητο χαρτί φυτικής προέλευσης τύπου loκta και mulberry, βαμμένα με φυτικές χρωστικές ουσίες, όπως φλούδες και φύλλα ευκαλύπτου, φλούδες ροδιού, φύλλα καρυδιάς, ριζάρι, αλάδανο, κρόκο και σπάρτο, αλλά και με αφεψήματα από βότανα και λουλούδια, όπως τσάι, τσουκνίδα, ιβίσκο, χρυσάνθεμο ή κατιφέ, μας υπενθυμίζουν τις άπειρές δυνατότητες και την μοναδικότητα των χρωματικών συνδυασμών που μόνο η φύση μπορεί να δημιουργεί και να μας εφοδιάζει. Η μοναδικότητα αυτή περνώντας από το χρώμα στο σχήμα ανάγει ένα κίτρινο καμπυλόγραμμο φύλλο από γκίνγκο το δίλοβο, ένα σπαθωτό φύλλο καλαμιάς ή ένα φτερό αγριοπεριστέρας των βράχων σε « εκλεκτούς προσκεκλημένους » των συνθέσεών μου.

Μέσα από τη διαδικασία δημιουργίας των συνθέσεων “folia et plumae” επισημαίνεται ο πρωταρχικός ρόλος του φυσικού κόσμου στην ισορροπία και την αρμονική σχέση μας με τον χώρο και τον χρόνο.

Στο Hμερολόγιο του 2015 “folia et plumae” περιλαμβάνονται δεκατρία έργα,τα οποία έγιναν από την εικαστικό Ειρήνη Γκόνου, ειδικά για την έκδοση του Ομίλου ΕΛΛΗ ΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, τον Οκτώβριο 2014.

εικαστική γραφή

με τον όρο εικαστική γραφή σηματοδοτώ το πεδίο όπου η  ίδια η γραφή γίνεται το έργο η μέρος του, εφ’όσον συνλειτουργεί μαζί με την εικόνα.

η λέξη ως εικόνα, το κείμενο ως εικόνα.

η γραφή όπως και το σχέδιο μοιράζονται το ίδιο μελάνι, το μολύβι ή το πινέλο, το καλάμι, το στένσιλ, την αυτοσχέδια πένα, μοιράζονται με τον ίδιο τρόπο την προετοιμασία του χαρτιού, το αποτύπωμα, την χειρονομία του καλλιτέχνη.

η γραφή είναι ένα σχέδιο, ένας πίνακας. Και όταν το γράμμα ή το κείμενο-σχήμα αποκτήσουν τρίτη διάσταση γίνονται γλυπτικές εγκαταστάσεις.

οι δρόμοι είναι γεμάτοι με γραφφίτι, συνοικίες ολόκληρες ντύνονται με γράμματα- λέξεις παντού, ένας κόσμος γεμάτος λέξεις.

ύστερα έρχεται ο φετιχισμός της προσωπικής γραφής. Τα «αγαπημένα» γράμματα.

και ο φετιχισμός των μέσων, οι πένες, τα μελάνια, τα χαρτιά.

                                                                                             

μία συνέντεξη

Ο τίτλος της έκθεσης -Τάλισμαν από την ελληνική λέξη τέλεσμα, που σημαίνει τελετουργική πράξη- τι σηματοδοτεί;

Το Τάλισμαν είναι ένα είδος φυλαχτού, που συνήθως φέρει γραφές και σύμβολα με προστατευτικές ιδιότητες. Αυτή η έκθεση είναι λοιπόν μια εικαστική αναζήτηση αυτών ακριβώς των ιδιοτήτων σε «διάλογο» με το πολιτισμικό ιδίωμα των νοτίων ακτών της Μεσογείου.

Από πότε σας ενδιαφέρει η συγκεκριμένη θεματογραφία;

Η πρώτη έκθεση που σηματοδοτεί την ενασχόλησή μου με την γραφή και τα φυλαχτά ήταν το 2005. Η έκθεση-σταθμός, όμως, με την οποία ολοκλήρωσα το θέμα μου και το τοποθέτησα στην βάση στην οποία δουλεύω ακόμα ήταν η έκθεση «Αλ-Χαττ, η μαγική γραφή», που έγινε το 2008 στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης και συνεχίστηκε στο Αλατζά Ιμαρέτ της Θεσσαλονίκη την ίδια χρονιά.

Τι σας συνδέει με τα φυλαχτά;

Αυτό που με συγκίνησε εξ αρχής και συνεχίζει να με συγκινεί είναι η ανάγκη του ανθρώπου για «κάτι» που θα του προσφέρει ασφάλεια και σιγουριά. Η σχέση περνάει μέσα από ένα αντικείμενο, που με έναν ιδιαίτερο τρόπο γίνεται «μαγικό». Και μέσα σ' όλα αυτά η γραφή είναι ο φορέας αυτών των μαγικών δυνάμεων. Επίσης πολύ γοητευτικό σε όλη αυτή την πορεία είναι το ίδιο το ταξίδι που χρειάστηκε να κάνω μέσα σε διάφορους και διαφορετικούς πολιτισμικούς χώρους, για να συλλέξω ένα υλικό που διατίθεται μόνο μέσω του πεδίου έρευνας των ανθρωπολόγων.

Τι σας δίδαξε το Παρίσι;

Μου άνοιξε την πόρτα -όχι το παράθυρο- στον κόσμο. Μου έμαθε να βλέπω τα πράγματα πρισματικά. Όχι μονόπλευρα. Είχα την τύχη να δουλεύω δίπλα-δίπλα με ανθρώπους με διαφορετικές κουλτούρες και να μοιράζομαι μαζί τους ιδέες και τεχνικές. Το Παρίσι μου έμαθε ότι ο πολιτισμός είναι ένα μεγάλο μωσαϊκό και ότι ο όλες οι τέχνες είναι μία.

Τι σας γοητεύει στο παρελθόν;

Το παρελθόν για μένα είναι μια γνώση που χάνεται και έχω την ανάγκη, πριν χαθεί εντελώς, να μάθω κάποια κομμάτια της.

Ποιοι τόποι και εποχές σας εμπνέουν;

Αντλώ έμπνευση από πολλές πλευρές. Η Αφρική είναι ένας χώρος που με καλύπτει κυρίως για την πολιτισμική της διαφορετικότητα - μαζί με το αραβικό στοιχείο. Επίσης μου αρέσει πολύ η ελληνιστική εποχή. Ένα άλλο μεγάλο κομμάτι επιρροής είναι η ίδια η φύση, σαν μάθημα οικονομίας και επαναφοράς στη ουσία των πραγμάτων.

Στην εποχή μας, η τέχνη ποιο ρόλο διαδραματίζει;

Η δυτική τέχνη βασίζεται στην οικονομική ευμάρεια την οποία θεωρεί βασικό κεκτημένο, τώρα όμως ευμάρεια δεν υπάρχει. Οπότε, ίσως είναι κατάλληλη στιγμή να αναρωτηθούμε για την πορεία της ή και να αναθεωρήσουμε.

Γιατί γίνατε εικαστική καλλιτέχνης;

Γιατί μόνον έτσι μπορούσα και μπορώ να ερμηνεύω τον κόσμο γύρω μου, να βρίσκω την ισορροπία μου και να εκφράζομαι.

Μία συνέντευξη της Ειρήνης Γκόνου από την Άννα Γριμάνη για την Καθημερινή on line

Talismans

Το παλαιοπωλείο ΜΑΡΤΙΝΟΣ (Πινδάρου 24, Κολωνάκι) με χαρά παρουσιάζει την έκθεση της εικαστικής καλλιτέχνιδας Ειρήνης Γκόνου  με τίτλο “Talismans” . 

Τάλισμαν είναι ένα αντικείμενο που φέρει γραφές και σύμβολα και το οποίο μέσα από μια τελετουργική διαδικασία αποκτά μαγική-προστατευτική ιδιότητα και δράση. Η έκθεση Talismans είναι μια εικαστική αναζήτηση της ίδιας αυτής ιδιότητας και δράσης της γραφής και του αντικειμένου της, σε διάλογο με το πολιτισμικό ιδίωμα των νοτίων ακτών της Μεσογείου.

«Χρησιμοποιώντας φυσικά υλικά, όπως χειροποίητα χαρτιά, φυτική μελάνη, καλάμι και επιλεγμένο υλικό από τη συλλογή του παλαιοπωλείου- παλαιά βιβλία και υφάσματα, στοιχεία από παλιά κοσμήματα-, επιχειρώ να κατασκευάσω μία νέα μαγική γλώσσα μέσα από το αντικείμενο και μέσα από τη λέξη. Με τον ποιητικό λόγο να αντικαθιστά τους μαγικούς τύπους, κατασκευάζω την δική μου εκδοχή της μεταφυσικής προστασίας μέσω της Τέχνης».

Η λέξη τάλισμαν προέρχεται από την αραβική παραφθορά tilasm της ελληνικής λέξης τέλεσμα που σημαίνει τελετουργική πράξη.

Εγκαίνια: Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013, 7:00 μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης έως Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013.

εικαστικά φυλαχτά χαρτί και καλαμάρι

Τι είναι?
Πρόκειται σε γενικές γραμμές για την χρήση της γραφής σαν φυλαχτό.
Άρα κατά συνέπεια μιλάμε για εικαστικά φυλαχτά.
Τα κείμενα έρχονται από την ποίηση, σχεδόν όλα είναι ελληνικά.
Ποιά ποίηση?
Αυτήν που κρατάω δίπλα μου για τις δύσκολες ώρες. 

"Δη μήτηρ γη" στον πύργο Μπαζαίου στη Νάξο

Δη-Μήτηρ-Γη είναι ο τίτλος μιας πολυδιάστατης εικαστικής αναζήτησης των αρχετυπικών εικόνων της θεάς Δήμητρας, που διαμόρφωσαν πλαστικά ειδικά για τον Πύργο Μπαζαίου οι καλλιτέχνες Μίλτος Παντελιάς και Ειρήνη Γκόνου. Η έκθεση αναπτύσσεται αφηγηματικά και βρίσκεται σε διάλογο με τον φυσικό χώρο του ιερού της Δήμητρας -από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους του νησιού, πλησίον του Πύργου Μπαζαίου - ενώ παράλληλα επεκτείνεται και συνοδεύεται ηχητικά από τις μουσικές συνθέσεις του Ηλία Παντελιά. 

 Όσο καινοτόμος και επινοητική είναι η σύγχρονη τέχνη με απερίσπαστη ροπή προς το μέλλον, άλλο τόσο αστείρευτη πηγή έμπνευσης αποδεικνύεται διαρκώς, η αρχαία ελληνική παρακαταθήκη.

Η εμβάθυνση σπουδαίων καλλιτεχνών όπως ο Μίλτος Παντελιάς και η Ειρήνη  Γκόνου στην αρχαιοελληνική μυθολογία, συνιστά μια ενδόμυχη ιεροτελεστία που δεν αφορά μόνον τους ίδιους τους δημιουργούς. Η μετουσίωσή της σε τέχνη αποτελεί πρόσκληση προς το κοινό να αναστοχαστεί συμβολισμούς και έννοιες που όσο κι αν μεταλλάσσονται μέσα από εξελικτικά πολιτιστικά πρότυπα, επιστήμες και θρησκευτικές δοξασίες, παραμένουν εγχάρακτες στο συλλογικό ασυνείδητο.

Από τη στιγμή μάλιστα που η παρουσίαση των έργων γίνεται σε χώρους και τόπους αυθεντικούς, γήινους, η διαμεσολάβηση της τέχνης διεγείρει τον ψυχισμό, προτρέποντας σε αναζήτηση της αρχέγονης ενέργειας και των αρχετύπων, που κινητοποιεί η μητέρα φύση.

 

Στο διάλογο που ανοίγουν οι καλλιτέχνες στον Πύργο Μπαζαίου, οι επισκέπτες καλούνται να συμμετέχουν με τη σωματική τους παρουσία και τη πνευματική τους ενάργεια τόσο στο χώρο της έκθεσης, όσο και στο γειτονικό χώρο του Γύρουλα, όπου δεσπόζει το αρχαίο ιερό της θεάς Δήμητρας.

            Η έκθεση εντάσσεται στο πολιτιστικό πρόγραμμα του 12ου Φεστιβάλ Νάξου. 

Επιμέλεια-Οργάνωση: Μάριος Βαζαίος

Διάρκεια: 28 Ιουλίου ως 2 Σεπτεμβρίου 2012 / Καθημερινά: 10:00–17:00

Εγκαίνια: Σάββατο 28 Ιουλίου, ώρα 20:30

http://www.bazeostower.gr/festival-12.html