"Δη μήτηρ γη" στον πύργο Μπαζαίου στη Νάξο

Δη-Μήτηρ-Γη είναι ο τίτλος μιας πολυδιάστατης εικαστικής αναζήτησης των αρχετυπικών εικόνων της θεάς Δήμητρας, που διαμόρφωσαν πλαστικά ειδικά για τον Πύργο Μπαζαίου οι καλλιτέχνες Μίλτος Παντελιάς και Ειρήνη Γκόνου. Η έκθεση αναπτύσσεται αφηγηματικά και βρίσκεται σε διάλογο με τον φυσικό χώρο του ιερού της Δήμητρας -από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους του νησιού, πλησίον του Πύργου Μπαζαίου - ενώ παράλληλα επεκτείνεται και συνοδεύεται ηχητικά από τις μουσικές συνθέσεις του Ηλία Παντελιά. 

 Όσο καινοτόμος και επινοητική είναι η σύγχρονη τέχνη με απερίσπαστη ροπή προς το μέλλον, άλλο τόσο αστείρευτη πηγή έμπνευσης αποδεικνύεται διαρκώς, η αρχαία ελληνική παρακαταθήκη.

Η εμβάθυνση σπουδαίων καλλιτεχνών όπως ο Μίλτος Παντελιάς και η Ειρήνη  Γκόνου στην αρχαιοελληνική μυθολογία, συνιστά μια ενδόμυχη ιεροτελεστία που δεν αφορά μόνον τους ίδιους τους δημιουργούς. Η μετουσίωσή της σε τέχνη αποτελεί πρόσκληση προς το κοινό να αναστοχαστεί συμβολισμούς και έννοιες που όσο κι αν μεταλλάσσονται μέσα από εξελικτικά πολιτιστικά πρότυπα, επιστήμες και θρησκευτικές δοξασίες, παραμένουν εγχάρακτες στο συλλογικό ασυνείδητο.

Από τη στιγμή μάλιστα που η παρουσίαση των έργων γίνεται σε χώρους και τόπους αυθεντικούς, γήινους, η διαμεσολάβηση της τέχνης διεγείρει τον ψυχισμό, προτρέποντας σε αναζήτηση της αρχέγονης ενέργειας και των αρχετύπων, που κινητοποιεί η μητέρα φύση.

 

Στο διάλογο που ανοίγουν οι καλλιτέχνες στον Πύργο Μπαζαίου, οι επισκέπτες καλούνται να συμμετέχουν με τη σωματική τους παρουσία και τη πνευματική τους ενάργεια τόσο στο χώρο της έκθεσης, όσο και στο γειτονικό χώρο του Γύρουλα, όπου δεσπόζει το αρχαίο ιερό της θεάς Δήμητρας.

            Η έκθεση εντάσσεται στο πολιτιστικό πρόγραμμα του 12ου Φεστιβάλ Νάξου. 

Επιμέλεια-Οργάνωση: Μάριος Βαζαίος

Διάρκεια: 28 Ιουλίου ως 2 Σεπτεμβρίου 2012 / Καθημερινά: 10:00–17:00

Εγκαίνια: Σάββατο 28 Ιουλίου, ώρα 20:30

http://www.bazeostower.gr/festival-12.html

O Liu Dan

Γεννήθηκε το 1953 στην Ναντζινγκ, σπούδασε Κινέζικη ζωγραφική στην Ζιανγκσού μέχρι το 1981, έζησε ένα χρονικό διάστημα στην Χαβάη και στην Νέα Υόρκη και το 2006 επέστρεψε στην Κίνα.

Τα έργα που εκθέτει τώρα στο British Museum, αν και τεράστια,  από κοντά έχουν την φροντίδα, την φρεσκάδα και την ευκρίνεια μιας μινιατούρας.

http://www.britishmuseum.org/whats_on/exhibitions/chinese_ink_paintings.aspx

a Carcassonne

Στις 18 Μαίου το βράδι, στην πόλη της Carcassonne, ο Μίλτος, η Συλβί και ο Αριέλ θα εκθέσουν την καινούργια δουλειά τους στην γκαλερί La Maison du Chevalier, ο Ζαν Μαρκ θα δέχεται τον κόσμο με τον μόνιμα εγκατεστημένο ενθουσιασμό του για την τέχνη και για τους καλλιτέχνες που καλεί και πιστεύει και οι φίλοι θα είναι εκεί με ένα ποτηράκι κόκκινο τοπικό Languedoc Roussillon κάνοντας βόλτες μπροστά από τα έργα, θα έχει πολύ ωραίο καιρό και μερικοί από αυτούς θα στέκονται-παρέες παρέες- έξω, πάνω στο δρόμο με τα παβέ και όλοι εμείς μαζί θα ξεχαστούμε για λιγο- θα βοηθήσει σε αυτό και η παλιά μεσαιωνική πόλη που βρίσκεται από πάνω μας, και θα πετάξουμε ψηλά, αφήνοντας κάτω ότι μας κούρασε για μια ακόμη φορά.

memoria ιmaginis ή o oίκος των αριθμών

με φόντο καταστάσεις ληγμένων λογιστικών καταχωρήσεων των αρχών του αιώνα και μια φωτογραφία αρχείου κεντρικής αίθουσας τραπεζικών συναλλαγών, ξαναέφτιαξα την μνήμη μιας εικόνας που εξακολουθεί να παραμένει η ίδια, σαν ένα αέναα ανανεούμενο μοτίβο. Το τότε και το τώρα σε παλίμψηστο.

όταν οι τοίχοι διηγούνται

στην Σχολή Καλών Τεχνών.

η μαργαριτόπλεχτη στο εργαστήρι αγιογραφίας

της σχολής καλών τεχνών.


με τα καλάμια που φτιάξαμε μόνοι μας


με την κάσια στα πλαστικά ποτηράκια


βουτήξαμε στα βαθειά νερά της βυζαντινής μαργαριτόπλεχτης γραφής


προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσουμε τον άγνωστο κωδικογράφο του 11ου αιώνα.

ένα σχέδιο και ένα γλυπτό

"...the drawing also suggests forms studded with nails or other embellishments, or hung with tassels, fringes, thatchos of raffia and pendants of feathers and hair. when translated into the painted surface, the relatively casual and cursive strokes that conjure these excrescenses become the pretext for a pervasive linear scratching unattached to the descriptiom of form:overlays of repetitive markings that dig into and scarify the paint in away that makes drawing, with crayon and pencil, a major part of the art's expressivenes."

Cy Twombly, a retrospective, the MOMA catalogue by kirk varnedoe