παρατηρώ

δύο κτίσματα: στο πρώτο το μπλε του ουρανού ανάμεσα από τις καμάρες, στο δεύτερο τοίχος βαμένος στο μπλέ του ουρανού και το χρώμα του τοίχου με την άμμο ένα.
απλά υπάρχουν. χωρίς να ταράζουν την φυσική ηρεμία του τοπίου. μία αρχιτεκτονική που μας μεταφέρει την αγνότητα των προθέσεων της σε μία από τις χώρες του "ιν σα αλλα".

que feche...

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.

ozmoz

« Για ν’ ανακαλύψεις τον εαυτό σου πρέπει να τον προβάλεις σε κάτι ξένο, να ξεδιπλωθείς μέσα σ’ αυτό και μέσω αυτού. Μένοντας δέσμιος της ταυτότητάς σου, χάνεσαι, παύεις να υπάρχεις. Γνωρίζει κανείς τον εαυτό του και συγκροτεί την προσωπικότητά του μέσω της επαφής, της πνευματικής ανταλλαγής και της υλικής συναλλαγής με τους άλλους. Ανάμεσα στις δύο όχθες του «ενός» και του «άλλου», γέφυρα ο άνθρωπος.»

Jean-Pierre Vernant, La traversée des frontières, Editions du Seuil, 2004

H έκθεση Οzmoz ξεκινά από την Αθήνα, στην Αίθουσα Τέχνης «Τρίγωνο» της Κηφισιάς, από τις 9 Μαρτίου ως τις 17 Απριλίου του 2010 και θα συνεχίσει την πορεία της, ενώ ταξιδεύοντας θα αναμορφώνεται σαν ένα δρώμενο εν εξελίξει προσαρμοζόμενη στους τόπους και τους χώρους που θα τη φιλοξενούν.

Πέντε καλλιτέχνες Έλληνες και Γάλλοιενώνουν τις φωνές τους σε μία έκθεση που δεν είναι άλλο παρά αρμονία, όσμωση, πεδίο ανταλλαγών και διαλόγου ανάμεσα στο πολιτισμικό στίγμα που φέρει ο καθένας τους και που χαρακτηρίζει κατά κύριο λόγο τα έργα τους.

Η Ειρήνη Γκόνου, επηρεασμένη από την πολυπολιτισμική διάσταση της τέχνης, φέρει μεταξύ άλλων στα έργα της -γλυπτά και κολάζ με έντονο το στοιχείο της γραφής- ίχνη της Αφρικής επηρεασμένα από τον αραβικό πολιτισμό. Η Christel Llop, καλλιγράφος, εμπλέκει στα έργα της τα είδη της γραφής, το κολάζ και το assemblage και παίζει με την διαφάνεια-αδιαφάνεια των ιδιαίτερων χαρτιών που χρησιμοποιεί. Στα διαλεκτικά γλυπτά της Sylvie Rivillon, από μάρμαρο, πέτρα ή ξύλο, οι καμπύλες και οι ευθείες κινούνται αρχιτεκτονικά από την επιμειξία στην αρμονία, έννοια-κλειδί της έκθεσης. Τα γεωμετρικά και δυαδικά γλυπτά του Ariel Moscovici αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο ανάγλυφο και το εσώγλυφο, το ακατέργαστο και το λείο, το καμπυλωτό και το γωνιώδες – ανακαλώντας ταυτόχρονα την αρχαϊκή πλαστική, τους αρχαιολογικούς θησαυρούς ή αντίθετα πιο φουτουριστικές φόρμες που μας ταξιδεύουν μέσω διαφόρων πολιτισμών, αλλά κυρίως μέσω του χρόνου. Το ταξίδι στον χρόνο και τη μνήμη ξαναβρίσκουμε στα έργα του Μίλτου Παντελιά, όπου το χαρτί και η λιτότητα των χρωμάτων κατέχουν εξέχουσα θέση, υπαινισσόμενα τα παλίμψηστα ή άλλα σχέδια με σέπια, μιας άλλης εποχής.

Η περιοδεύουσα έκθεση Ozmoz, τόσο μέσα από την ομορφιά του διαλόγου που καθιερώνει με την πρόσκληση περιπλάνησης και την ευρεία ανάμειξη -τόσο των τεχνικών των διαφόρων έργων όσο και της μορφής τους, του νοήματος και της προέλευσής τους- προτείνει μια πλούσια και γοητευτική ανθρωπιστική θεώρηση, ένα άνοιγμα προς το «άλλο», προς το «αλλού» και προς τις μεταξύ τους σχέσεις. Καλή συνέχεια…

Claire Kueny, ιστορικός τέχνης

ντύσου τα χάδια μου

ο ηλίας παντελιάς γεννήθηκε στην αθήνα το 1989.
σπούδασε στο ελληνικό ωδείο αθηνών αρμονία, ανώτερα θεωρητικά και κιθάρα.
από το 2007 είναι φοιτητής στο πανεπιστήμιο paris 8 στο τμήμα της τζαζ και στο τμήμα τζαζ-πιάνο του conservatoire jean wiener στο bobigny, στο βόρειο προάστιο του παρισιού, που μένει τα τρία τελευταία χρόνια.
έχει πραγματοποιήσει διάφορα gigs σε αθήνα και παρίσι. πρόσφατα έλαβε μέρος στο going youth festival στο γκάζι.
τον δεκέμβρη του 2009 ολοκλήρωσε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "ντύσου τα χάδια μου".
το cd περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια σε acoustic rock, blues & jazz.
συνθέτης, ενορχηστρωτής, ερμηνευτής και εκτελεστής των συνθέσεων του ο ηλίας παντελιάς ηχογράφησε όλα τα τραγούδια στο δικό του home studio στο παρίσι.
τους στίχους έγραψαν οι: δήμητρα νεοφύτου, παναγιώτης βλάχος και δημήτρης φάββας

το cd του ηλία παντελιά "ντύσου τα χάδια μου" κυκλοφορεί απο τις 8/2 στα δισκοπωλεία απο τη legend

http://www.myspace.com/iliaspantelias

εν-γραφή

H Ελληνοαμερικανική Ένωση εγκαινιάζει το εκθεσιακό της πρόγραμμα για το 2010 με την ομαδική έκθεση εικαστικών «Εν-γραφή» σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης, Ίριδας Κρητικού. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν στις γκαλερί της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010 στις 20:30.

Η γραφή έλκει την καταγωγή της από την ζωγραφική. Οι πρώτες απόπειρες γραφής υπήρξαν τα εικονογράμματα, οπτικά σύμβολα που αναπαριστούσαν την εικόνα ενός αντικειμένου. Η αιγυπτιακή γραφή αντιπροσωπεύει τον πιο σύνθετο τρόπο σχεδιασμού «λέξεων» συνδυάζοντας ζωγραφικές αναπαραστάσεις προσώπων, πραγμάτων και συμβόλων. Άλλα παραδείγματα γραφών όπου μορφές, σύμβολα και λέξεις αναμειγνύονται με μοναδικό τρόπο είναι τα κινέζικα ιδεογράμματα, οι αραβικές επιγραφές από το Κοράνι ή τα εικονογραφημένα μεσαιωνικά χειρόγραφα.
Πολλοί μοντέρνοι και σύγχρονοι εικαστικοί καλλιτέχνες ξεκίνησαν να πειραματίζονται με τη χρήση της γραφής στο έργο τους χρησιμοποιώντας αρχικά γράμματα ή λέξεις και στη συνέχεια αποσπάσματα ή ακόμα και ολόκληρα χειρόγραφα, βιβλία, εφημερίδες, ταχυδρομικά γράμματα, μουσικές παρτιτούρες.
Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης εξερευνούν τη γραφή ως ιστορία, τη σχέση χαρτιού και γραφής, τη γραφή ως αυτοτέλεια, τους ρυθμούς των σημείων γραφής, τη γραφή και το κείμενο ως εικόνα, μέσα από την επανάληψη και τη διάταξη των γραμμών στο χώρο του χαρτιού, τη γραφή ως κώδικα, τη γραφή ως μουσική, τη γραφή ως ύφανση, τη γραφή ως εικαστική και συμβολική χειρονομία, τη γραφή ως ζωγραφική, τη γραφή ως ενίσχυση της μνήμης, τη γραφή ως οντότητα άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάγνωση-αποκρυπτογράφηση και με τον αναγνώστη, τη γραφή ως ηχηρό ή άηχο ήχο, τη γραφή ως μη-γραφή.

Αγραφιώτης Δημοσθένης, Αποστολίδου Κατερίνα, Αργιανάς Αθανάσιος, Βαλαωρίτης Νάνος, Βέττα Νανά, Γκέκα Πέννυ, Γκόνου Ειρήνη, Ζέρβας Σταμάτης, Ζιώγας Γιάννης, Ζουρούδης Δημήτρης, Καραγεώργη Τίνα, Καραγιάννη Ελένη, Κεραμέα Ζωή, Μπουρνιάς Γιάννης, Ξενάκης Κωνσταντίνος, Ξένος Γιώργος, Ξένου Βάνα, Ξόνογλου Δημήτρης, Οικονομοπούλου Μαρία, Παπαδημητρίου Έλενα, Παπαδόπουλος Γιάννης, Παπανικολοπούλου Μαγδαληνή, Πεντζίκης Νίκος-Γαβριήλ, Σκουρογιάννης Δημήτρης, Σπηλιόπουλος Μάριος, Τσεριώνης Γιώργος, Φανουράκη Λίνα, Φέξης Φίλιππος, Χαλυβοπούλου Έφη, Χατζηαργυρού Έρση, Χρύσα, Ψυχοπαίδης Γιάννης

Στη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν παράλληλες εκδηλώσεις, όπως διαλέξεις για τη γραφολογία, τη χρήση της γραφής στην ιστορία της τέχνης, εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές αλλά και θεατρική παράσταση.

σημειώσεις γραφής

Η αντιγραφή ως μια άλλου τύπου ανάγνωση, μια οπτική βόλτα ανάμεσα στα γράμματα, τις λέξεις, τα σημεία στίξης, τα κενά, το κείμενο.

Μου συμβαίνει να συλλαμβάνω και να κατανοώ διαφορετικά ένα κείμενο όταν αντί απλά να το διαβάζω, το γράφω.

Η διαδικασία της αντιγραφής (re-writing) σαν μια slow motion διείσδηση όχι μόνο στην βαθύτερη αίσθηση των λέξεων, αλλά και στο κείμενο σαν εικόνα.

Συχνά γράφω πάνω σε ύφασμα, εκεί η πολύ παλιά σχέση «γραπτού» (text) και «υφαντού (textile) συννεχίζεται και ανανεώνεται.

Η καλλιγραφία σαν μια τεχνική αυτοβελτίωσης μέσω της επαναλαμβανόμενης maitriséé χειρονομίας, ένα είδος χορού ή γιόγκα.

Η σχέση γραφής και τοπίου. Η γραφή είναι ο «τόπος»-οπτικά μπορεί μερικές φορές να θυμίζει και καλλιεργημένο αγρό-που γεννιέται η «ου-τοπία».

Φιάχνοντας μόνη μου τα μελάνια, τις χρωστικές, το καλάμι-γραφίδα, όλα από φυσικά υλικά, ενεργοποιώ μια μορφή αρχετυπικής εικόνας παγανιστικής ιεροτελεστίας.
από τις σημειώσεις μου

ευτυχισμένο το 2010

χαρούμενο, δημιουργικό, αληθινό.